Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 You got to be kidding me... [Raven]

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: You got to be kidding me... [Raven]   ma jul 08, 2013 11:21 am

Buiten wezen de sterren de weg aan degene die verdwaald waren, maar de maan was er deze nacht niet. Er zou snel weer een nieuwe cyclus beginnen. Haar oogleden begonnen zwaar aan te voelen en langzaamaan sukkelde ze in slaap.

Voor haar stond een gigantische wolf zo groot als een paard. Zijn vacht was donker en zijn gele ogen leken bijna licht te geven. Luna boog voor de wolf. ”Gegroet, heer.” Sprak ze onderdanig. De ruimte waar ze waren was gigantisch, zo groot dat ze de muren niet kan zien, het plafond kan ze nog net zien. De vloer was betegeld in een patroon van vierhoeken en in rijen stonden massieve, stenen zuilen die versierd waren met hoekige reliëfs. Alles in deze ruimte was hoekig. ”Luna, het is lang geleden dat we elkaar nog gezien hebben? Hoeveel jaar om precies te zijn?” Sprak de wolf vriendelijk. ”Elf? Kan dat kloppen?” De wolf zuchtte. ”Ik heb geen flauw idee, loop je even mee?” Luna boog haar hoofd. ”Het is me een eer.” De wolf glimlachte en draaide zich om, liep tussen twee rijen van zuilen door. Luna liep naast hem. ”Je hebt de ketting die je moeder je gegeven heeft niet aan, sterker nog, ik weet dat je hem afgegeven hebt. Het was één van de krachtigste die ik gemaakt had.” Luna keek naar de grond en bloosde een beetje. ”Sorry, ik wist niet wat ik deed.” De wolf grinnikte even. ”Het maakt niets uit, zo erg is het nu ook weer niet.” Opgelucht keek ze weer voor haar. Ze waren bijna bij een massieve stenen troon met aan weerskanten een fakkel. Voor de troon stond een altaar met in het midden een prachtig kristal dat alle kleuren bevatte. De wolf liep tot aan het altaar en Luna bleef van op een klein afstandje staan toekijken. ”We hebben iets nodig dat zorgt dat ik je kan beschermen, net zoals ik bij vele andere alfa’s gedaan heb. Maar wat… Hmmm…” De wolf keek peinzend naar het kristal. Luna dacht even mee en kreeg toen een idee. ”Wat als we eens iets natuurlijks nemen, iets wat ik niet kan afgeven? Zoals de maan? Of de sterren?” De wolf draaide zijn kop naar haar. ”Goed plan, maar dat zijn enkel dingen die je in de nacht kan gebruiken. Wat als…” Hij dacht weer even na. ”Als je mijn bescherming nodig hebt, huil dan en denk ondertussen aan mij, stuur de boodschap aan mij. Als je wijsheid nodig hebt, kijk dan naar de maan en vraag het aan me. Ik zal altijd voor je klaar staan.” Hij grijnsde. ”Ik heb anders toch niets te doen dan gewoon hier zitten of goden een bezoekje brengen.” Luna boog weer. ”Bedankt Heer Fenrir, vader van de wolven.” Wow, ze had gewoon de bescherming van een god! ”Maar pas wel op want als je mijn bescherming gebruikt, zul je daarna bewusteloos geraken, en niet voor even en als je te vaak om mijn wijsheid vraagt, zul je ondragelijke hoofdpijn krijgen. Ga nu, mijn kind, en weet dat ik bij je ben.” Luna keek hem dankbaar aan. ”Nogmaals bedankt.”

Sufjes opende ze haar ogen en ze keek verward rond. Dit… Was niet haar kamer… Ze klauterde uit hoog gras en keek rond. Er hing hier een dikke mist. Pijnlijk wreef ze over haar hoofd. Door dat bezoekje aan Fenrir had ze wat hoofdpijn over gehouden.  Toen ze nog eens rond keek drong het tot haar door waar ze was. Dit was niet goed, dit was helemaal niet goed. Ze zat in het gebied van de vampiers en dan nog eens op het tijdstip dat ze het meest actief waren. Ze moest zorgen dat ze hier weg was, en snel. Maar het was al te laat. Ze rook een geur van ijzerkruid en bloed achter haar. Het was te laat, er was er al één. Waarom was ze hier terecht gekomen? Van alle plaatsen, waarom hier? Ze draaide zich om en keek de vampier aan. Hij had wit haar en zoals de meeste vampiers had hij rode ogen. ”Mijn excuses voor mijn aanwezigheid, ik verlaat meteen uw gebied.” Oh wat jeukte haar handen nu om hem aan te vallen en hem een kopje kleiner te maken. Ze had het niet op vampiers, ze kon hen totaal niet uit staan. Dit kon nog slecht aflopen. Maar Luna hield zich neutraal en hield al haar emoties en gedachtes verborgen.

Raventje :3
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   ma jul 08, 2013 5:54 pm

De nacht viel, maar het was niet gezellig, kompleet niet. De spanning was echter te snijden! Simon had al heel snel door dat hij Raven opnieuw kwaad had gemaakt door voor het zoveelste onzinnige ding bij de vampier leider te lopen klagen. De New born's waren weer eens onhandelbaar, maar Simon wist donders goed hoe hij daarmee om moest gaan. Raven voelde dat de bom elk moment kon knappen, maar Simon bleef maar klagen. Het was dat Simon zo'n oude vampier was wel is waar jaren jonger dan Raven, maar toch kende deze het verschil niet tussen onzin en iets dat meer waarde had! Woedend sloeg Raven zijn vuist op tafel waardoor het meubel stuk bijna brak. 'Nu is het genoeg! Je kent de oplossing voor dit probleem dus ga het fiksen en kom niet nog eens met die onzin praat of ik zal jouw van je bloed ontdoen!!!' schreeuwde Raven pissig en stond gelijk op waarna hij richting Simon liep die hem doods bang aan keek. Raven had al eens vaker onbeduidende vampiers leeg gezogen van hun restanten waardoor een vampier nooit meer terug kon komen! Simon knikte angstig en verdween in een treinsnelvaart. Raven zuchten geergerd en voelde een steek door zijn hoofd gaan. Zo ging het wel eens vaker, maar dit betekende dat hij geroepen werd. Dat hadden alle leiders die Shanaris volgde, maar een ieder werd anders opgeroepen. Maar omdat Vampiers nauwelijks sliepen moest Raven wel eerst gaan zitten. Hij wankelde terug naar zijn stoel en zat net op tijd voor zijn beeld vertroebbelde en alles veranderde. Het was er nog even duister, maar Raven wist waar hij was. 'Zo te horen heb je het zwaar mijn beste?' haar stem klonk vriendelijk, maar Raven hoorde de teleurstelling in haar stem. 'Enkel eentje die me dood ergerd voor de rest gaat alles prima al krijgen we geen info uit onze gevangenen om de steen van uw broer los' zei Raven en boog voor Shanaris. Ze was een schoonheid die zelfs de engelen overtrof. Shanaris lachte en streelde zijn wang. 'Dat weet ik, maar je moet hun volgers ook niet ondervragen, maar juist de leiders! Kom hier dan zal ik altijd dichtbij je zijn.' haar stem klonk geamuseert en ging dichter bij Raven staan. Hij wist nooit wat ze ging doen. Shanaris was gewoon te ontgrondelijk daarvoor. Raven schrok echter wel toen ze haar wijsvinger in zijn hals stak. Het voelde aan alsof ze hem van dat punt wilde verbranden, maar niets was minder waar. Raven kreunde even en voelde zijn energie weg trekken, maar toen hij dacht tegen de vlakte te gaan trok Shanaris haar hand terug en verdween het brandende gevoel. Uit reactie voelde Raven daar automatisch, maar voelde niks bijzonders. 'Laat een anders beschrijven wat ze daar zullen aantreffen. Dit zal je kracht geven en mocht je mij nodig hebben dan hoef je enkel mijn naam te fluisteren, maar je zult dan van je energie ontdaan worden dus gebruik het niet in vijandelijk gebied!' vertelde Shanaris en verdween. 'Oh je hebt bezoek in je gebied...' hoorde Raven nog zachtjes haar stem, maar hij kon niet horen om wie het ging. Raven voelde zich uit geput en zag zijn vertrouwde kamer. Zijn hals deed nog lichtjes zeer, maar Raven stond op en wilde weg lopen, maar voelde dat hij eerst moest drinken dus stuurde hij Vrow om een fles bloed te laten brengen. Gelukkig hoefte Raven niet lang te wachten en sloeg het glas over en dronk de fles in een keer leeg. Hij knikte dankbaar naar de bediende en liep zijn vertrekken uit. De wind bracht hem een maar al te bekende geur! Raven versnelde zijn pas en kwam uit eindelijk bij de weerwolf aan die hij geroken had, maar ook door Shanaris was gewaarschuwt. 'Je zult haar steen hier niet vinden Luna!' goed hij was nog steeds pissig op Simon, maar hij straalde rust en beheersing uit.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 10, 2013 10:08 am

Waarom stonken vampiers toch zo verschrikkelijk? Oh fantastisch, kreeg ze lekker te maken met Raven, hun ‘almachtige’ leider. Wel, ze moest zeggen dat hij kleiner was dan ze verwacht had. Serieus, ze dacht dat hij 1m80 zou zijn, of toch al zeker groter als haar, maar dat bleek niet het geval te zijn want hun lengte maakte niet veel verschil. ”Mijn excuses voor mijn aanwezigheid, ik verlaat meteen uw gebied.” Zei ze verontschuldigend, ookal meende ze het deel van de ‘excuses’ niet. Waarom zou ze zich moeten excuseren tegenover hém? Tja, hij kon niet zeggen dat ze onbeleefd was. 'Je zult haar steen hier niet vinden Luna!' Ze keek even verward. Steen? Over welke steen had hij het? Oh wacht, juist ja, die steen. Hoe kon ze dat nu vergeten? Ze glimlachte honingzoet. ”Raven toch, ik kwam helemaal niet om een steen te zoeken. Mijn bezoek was een klein ongelukje. Maar ik verwacht ook niet van U om dat te begrijpen met Uw lage intellect.” Zei ze op een vriendelijke toon. Met een grijns en trotse houding stond ze tegenover hem. Zelfs al zat ze op een ander gebied, ze zou zich niet onderdanig gaan gedragen en al zeker niet bij vampiers. Ze keek naar de lucht. ”Aaaaaah… Het is een weergaloze nacht, vind U ook niet? Oh, of moet ik even uitleggen wat weergaloos is? Het betekend prachtig, voor als je het niet zou weten wat in jou geval wel te verwachten zou zijn.” Vampier pesten, het was een leuke hobby. Ze grijnsde vals. Tja, had hij anders verwacht dat ze aardig tegen hem zou zijn? ”Wel, ik wens U nog veel jolijt met het droogleggen van andere organismen.” Zei ze geamuseerd.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 10, 2013 1:09 pm

Fijn wat anders had hij te doen dan honden uit te laten? Raven gromde inwendig. Waarom kon ze niet op haar eigen grondstuk blijven? Ze hadden niks met elkaar gemeen. Zelfs hun goden die ze aanbaden waren anders... Het leek soms wel of die honden niks anders konden dan slijmend beleefd zijn, want hij kon gewoon horen dat ze het maar niks vond. Even stak de plek waar Shanaris haar vinger in zijn hals had geprikt en uit reactie legde Raven zijn hand op die plek en wreef even. De tattoo van het teken van Shanaris stond daar, maar elke vampier had geen spiegelbeeld dus konden ze zichzelf ook niet aanschouwen. 'Die uitleg was compleet overbodig. Natuurlijk wist ik wat het was dus doe niet alsof je op een kakfeestje bent Luna. Ik voel heel goed dat jij je inhoud.' Raven zei het rustig en beheerst, maar hij raasde van binnen. Heel graag had hij haar even anders laten piepen. De Tattoo prikte opnieuw en opnieuw wreef Raven er even over heen en branden van nieuwschierigheid wat Shanaris daar geplaatst had? Haar woorden kwamen weer omhoog omdat hij zich probeerde te herinneren wat ze gezegd had. 'Enkel de leiders wisten van het bestaan van de schuilplaatst van Tyrion's steen af!' Raven zag Crow op een tak zitten en maakte een onzichtbare beweging voor Luna. Crow kraste luid dat hij het begrepen had en vloog weg. Het leek een dood gewoon gekras, behalve als je wist waarvoor de kraai het gedaan had. Crow vloog naar het kasteel om alle New born's te halen. Ze moesten leren hun dorst uit te stellen en sommige waren bijna gek van de dorst. Het zou een mooie training voor ze zijn, maar er zouden best wat vampiers sterven. Raven veranderde niet van houding, maar probeerde Luna wel zo lang mogelijk aan de praat te houden. 'Wie had je dan bezocht? Of is dat geheim, want ik vind andermans terretorium betreden geen bezoek, maar enkel een doorreis.' zei hij en ging voor Luna staan. Eurgh! Dat had hij bij nader in zien misschien beter niet kunnen doen... De stank van natte hond drong sterk zijn neus binnen, maar Raven gaf geen krimp. Hij was te gefocust om info uit haar los te krijgen. Hij voelde dat de New born's op het punt stonden toe te slaan en dan wilde hij niet te dichtbij staan. 'Ach maakt ook niks uit ook niet, je zult vast wel moe zijn van je bezoekje?' zei hij met een gespeelde vriendelijke glimlach en liep bij Luna weg. Net ver genoeg voor hij nep kuchte en de New born's haar aanvielen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 10, 2013 8:31 pm

Achtergrondmuziekje voor tijdens het lezen :3  

Toen hij even zijn vinger op een vreemd teken in zijn nek legde, vernauwde ze haar ogen even. Maar ze herstelde zich al weer snel. 'Die uitleg was compleet overbodig. Natuurlijk wist ik wat het was dus doe niet alsof je op een kakfeestje bent Luna. Ik voel heel goed dat jij je inhoud.' Luna grinnikte en staarde hem gewoon aan met een valse blik in haar ogen. Ze keek even achterom toen ze het gekras van de kraai hoorde. Er was hier iets mis, ze wist niet wat maar er stond niets goeds op het programma. Ze rook gevaar, maar bleef toch hier. ‘Wie had je dan bezocht? Of is dat geheim, want ik vind andermans terretorium betreden geen bezoek, maar enkel een doorreis.' Luna glimlachte een lege lach. ”Het was een klein ongelukje, laten we het erop houden dat het niet mijn bedoeling was hier te komen. Ik was…” Ze keek heel even weg en zag een konijn. ”Ik was aan het jagen.” Loog ze geloofwaardig terwijl ze weer naar Raven keek. Er was hier iets mis, ze voelde het, ze had het gevoel dat ze bekeken werd. Rook ze nou net vampiers? Nee, vast niet, het was vast Raven zijn stank. Hoewel. 'Ach maakt ook niks uit ook niet, je zult vast wel moe zijn van je bezoekje?’ Hij glimlachte vriendelijk naar haar en wandelde dan weg. Luna vernauwde haar ogen. Er hing hier een vreemde sfeer, een drukkende, gespannen sfeer. Dit beviel haar niet. Raven kuchte even en opeens kwamen er allemaal vampiers op haar afgestormd. Jongelingen, of ook wel de hersendode zoals zij ze liever noemde. Luna lachte voor ze haar bereikt hadden en ze keek Raven glimlachend aan. ”Ik heb altijd al geweten dat je laf was Raven, maar nu overtref je jezelf toch…” Een grijns verscheen op haar gezicht. ”Coward.” Siste ze. Vervolgens wierp de eerste vampier zich op haar. Goed, ze moest zien dat de armen haar niet omklemden. Soepel en lenig schoot ze uit de vampier zijn greep, deze keek haar verrast aan en knipperde even met zijn ogen. Luna grijnsde. ”Wat is er? Nog nooit een salsa gedanst? Wel, ik zal het je wel leren… En ik zal het extra pittig maken.” Grijnzend trok ze een wenkbrauw op en de vampier siste. Omdat deze afgeleid was door haar opmerking, plantte ze haar voet recht in zijn gezicht want ze moest snel zijn. Andere vampiers waren inmiddels al tot bij haar geraakt. Alsof ze een dans deed ontweek ze de tanden en klauwen van de vampiers. Maar het waren er te veel. Vluchten was geen optie, ze moest zelf ook vechten. Goed, niet dat ze dat erg vond. Ze rukte de armen van de dichtstbijzijnde vampier af en gooide die weg, een paar meter verder kwamen ze op de grond terecht. ”Is er wat aan de hand?” Vroeg ze sarcastisch. De vampier siste en wilde haar bijten, maar Luna was haar voor. Ze brak de nek van de vampier. Nog geen tel later voelde ze twee scherpe tanden in haar huid steken. Luna veranderde van vorm en onthoofde de vampieren jongen. Zo ging het een tijdje door, bijten en gebeten worden. Maar weer bedacht ze zich dat ze met veel te veel waren. Toch zou ze Fenrirs kracht niet gaan gebruiken, dan zou ze overkomen als een zwakkeling, een profiteur. Trouwens, ze had al erger mee gemaakt. Heel even sloot Luna haar ogen en dacht aan haar vader. Als ze zich nu gewoon eens inbeeldde dat dit haar wraak was op hem? Dat ze het hem nu betaald kon zetten? Een woeste brul ontsnapte haar bek en haar ogen schoten vlammend van woede rond. Met haar scherpe tanden scheurde ze zoveel mogelijk vampiers in stukken. Maar opeens was er een vampier die zich op haar rug werkte en zijn scherpe nagels als weerhaken in haar vlees plantte. Als een rodeostier begon ze wild in het rond te springen, maar het bood geen succes. De vampier plantte zijn tanden in haar nek in liet zijn gif in haar lijf vloeien. Het brandde, het voelde alsof haar bloed in brand stond. Een pijnkreet ontsnapte haar bek terwijl ze op haar achterpoten ging staan en zich op haar rug wierp zodat de vampier geplet werd, vervolgens rolde ze van hem af en beet met moeite zijn keel over. Ze was omringd met lijken, ‘levende’ en doden. De andere vampiers cirkelde nog om haar heen met een valse grijns. Hoeveel waren het er? Tien? Ja, zoiets. Hoeveel had ze er vermoord? Dat wist ze niet, dat kon ze niet zien. Maar het waren er meer dan tien, véél meer. Ze zakte heel even jammerend door haar poten. Het gif, het brandde zo hard. Maar ze moest sterk blijven, kon haar roedel niet in de steek laten. Moeizaam dwong ze zichzelf weer om recht te staan en keek de resterende vampiers grijnzend aan terwijl ze uitdagend gromde met een blik van ‘kom maar op’. De vampiers sisten luid en kwamen allemaal tegelijk op haar af. Samen vormden ze een bal van tanden en klauwen. Uiteindelijk was het haar gelukt en veranderde ze van vorm, zat ze hijgend op handen en knieën naar de grond te staren om op adem te komen. Langzaam hief ze haar hoofd op zodat ze rond kon kijken. Ze waren allemaal ten onderen gegaan, hadden eindelijk de rust die ze verdienden. Behalve één. Er was er nog één. Raven Le Thore om precies te zijn. Haar blik gleed naar hem en ze grijnsde breed terwijl er een beetje bloed uit haar mond gelopen kwam en ze zelf ook onder het bloed van haar eigen wonden zat. ”Lafaard.” Hijgde ze. Liefst van al wilde ze zichzelf nu gewoon laten neervallen want ze had verschrikkelijk veel pijn. Haar hele lichaam brandde van het gif dat nog steeds door haar aderen stroomde en de wonden trokken aan haar huid. Ze voelde zich alsof ze ieder moment bewusteloos zou kunnen vallen. Maar eerst moest ze hier weg zien te geraken. Het probleem was echter dat ze daar de energie meer voor had. Wat moest ze doen? Hoe zou ze hier weg geraken? Een steek ging door haar hoofd en even trok ze een pijnlijk gezicht. Ze beet op haar lip en vermande zich weer. Het was nog van haar reis naar Fenrir. Maar ze zou zijn hulp niet gebruiken, niet nu. Een pluk haar dat ze eerder die nacht in een knot gebonden had viel voor haar ogen terwijl ze hem giftig grijnzend aan keek. Haar huid glom van bloed en zweet en hij stond daar proper en ongeschonden. Het was een mietje, het grootste mietje dat ze kende.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 10, 2013 9:15 pm

Het gevecht barste los terwijl hij Luna hem hoorde vervloeken. Nouen? Hij had wel vaker andere erop uit gestuurt gehad in de strijd en er ook zelf aan mede gedeelt. Jammer genoeg waren deze New borns zo dom geen aanvals plan te bedenken eer voor ze aanvielen! Had hij daar nu zijn best opgedaan om een stel idioten op te leiden? Raven gromde zwaar en schudden even zijn hoofd toen de laatste jonge vampiers sneuvelde. Luna heeg, maar dat maakte hem niks uit helemaal niet. Hij grijnsde zacht terwijl Raven zich oprichten. 'Kennelijk hebben ze meer disepliene nodig gehad? Maar goed als ze zich zo gedragen hebben ze ook niet beter verdient!' grijnsde Raven en liep rustig in de richting van Luna. Ze zou vast dood moe zijn en elk moment tegen de vlakte kunnen gaan. Ze was nu niet meer dan een zwakkeling die ze in haar roedel vast ook had zitten. Crow landen op zijn schouder en wreef even met zijn snavel langs Raven zijn kaak. 'Je weet iets Luna en ik wil dat ook weten, of je het nu leuk vind of niet, maar je gaat die info met mij delen.' zei Raven terwijl hij zijn jasje uit deed. Ze mocht hem dan een lafaard vinden, maar Raven had zo zijn eigen manieren om dingen op te lossen en als het ene niet ging dan maar het andere. Crow vloog bij Raven vandaan en ging op een tak zitten. Mocht het te lastig worden wat vast niet snel gebeuren zou??? Zou de kraai meteen bij springen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 24, 2013 9:48 am

Die grijns zou ze snel van zijn gezicht vegen, maar ze moest eerst weer op krachten komen. Want hoeveel vampiers had ze vermoord? Ze had geen flauw idee. Een stuk of 15 of 20? Kon dat? Wel, ze had geen zin om ze te gaan tellen. 'Kennelijk hebben ze meer disepliene nodig gehad? Maar goed als ze zich zo gedragen hebben ze ook niet beter verdient!' Zijn zachte voetstappen waren als gedreun in haar oren. Ze wilde rechtvliegen en hem bij zijn keel vastpakken. Maar ze wist dat dat niet ging, momenteel was ze te zwak, was ze daar niet tot in staat, nog niet. Ze keek nog steeds naar de grond en zag de twee tippen van glimmende schoenen in haar beeld verschijnen. Oh wat had ze zin om op zijn schoenen te spuwen, maar dat leek haar een slecht plan. 'Je weet iets Luna en ik wil dat ook weten, of je het nu leuk vind of niet, maar je gaat die info met mij delen.' Eerst grinnikte ze zachtjes, bijna onhoorbaar, maar meteen daarna lachte ze luidkeels en hief ze traag haar hoofd op om hem aan te kijken. ”Ik sterf nog liever dan dat ik je dat zou vertellen, Raven. En dat weet je maar al te goed. Denk je nu echt dat je een wolf kan dwingen het te vertellen? We staan niet voor niets bekend als de meest loyale wezens. Ik had mijn woord gegeven om het te verzwijgen en dat zal ik ook doen, zelfs als ik in mijn graf lig!” Al grijnzend stond ze recht. Ze had net een nieuwe adrenalinestoot gekregen, was weer klaar om er tegenaan te gaan. Ookal wist ze dat ze daar spijt van zou krijgen. ”Maar ik begrijp best dat jij zo’n dingen niet snapt. En dat neem ik je ook niet kwalijk want je bent een vampier.” Met een spottende grijns staarde ze hem aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 24, 2013 4:38 pm

Oh Shanaris wat wilde hij die woorden toch graag haar strot in rammen! Raven bleef kalm en vriendelijk kijken om haar niet te laten merken hoe kwaad hij eigenlijk op die opmerking wel niet was! 'Vast Luna, vast. Maar dat wil nog niet zeggen dat je hier zomaar kunt verschijnen zonder een goede reden en aangezien je die niet hebt?' zei hij vermakelijk en grinnikte zachtjes. Nee het ampier gedeelte was niks voor hondjes! 'Wees blij dat het jongelingen waren en niet de oudere ervarener vampiers. Daar zou een hond als jij geen kans tegen gemaakt hebben.' sneerde hij spottend en keek Luna recht aan. Raven deed nog een stap dichterbij te zeker dat ze bijna plat ging door het gif. Te onderschattend zoals hij vaker roekeloos werd! Raven grijnsde en pakte haar kin vast. Eigenlijk ben je te mooi om een straathond te zijn, maar dat konden je straatschoeffies van ouders natuurlijk ook niet weten.' grinnikte Raven en kneep even hard in haar kin, maar bleef vast houden wat wellig een fout was geweest! Maar wat hij nu nog niet wist was dat hij voor eentje van Tyrion's volgers vallen zou. Nu leek hem het te absurt en schold hij Aylan in een plagendebui uit voor gek! Maar nu was Raven compleet een grote egoistische zak die dacht dat niets en niemand hem schade kon doordat Shanaris hem beschermde...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 31, 2013 4:09 pm

Met haar gouden kijkers bleef ze hem aanstaren. 'Vast Luna, vast. Maar dat wil nog niet zeggen dat je hier zomaar kunt verschijnen zonder een goede reden en aangezien je die niet hebt?' Echt waar, waarom had Fenrir haar naar hier gebracht? Typisch voor hem om te doen, waarschijnlijk zat hij nu van bovenaf te kijken, gewoon om eens wat vermaak te hebben. 'Wees blij dat het jongelingen waren en niet de oudere ervarener vampiers. Daar zou een hond als jij geen kans tegen gemaakt hebben.' Ze gromde zachtjes. Rustig, ze moest rustig blijven. Maar dan nog, ze had er een hekel aan als ze vergeleken werd met een hond. Hij pakte haar vast bij haar kin en ze keek hem recht in zijn ogen met een haatvolle blik. ‘Eigenlijk ben je te mooi om een straathond te zijn, maar dat konden je straatschoeffies van ouders natuurlijk ook niet weten.' Hij kneep wat harder in haar kin en zij gromde, diep vanuit haar borstkas. Een dreigende grom. Nu was hij te ver gegaan. Met een ruk trok ze haar kin los, een felle steek ging door haar hoofd. Verdomme! Ze zou niet lang meer hebben of ze zou bewusteloos op de grond vallen door het gif. Meteen nadat ze haar kin los had, beet ze met aangescherpte hoektanden in zijn hand als afleiding. Daarna gaf ze hem een knietje in zijn edele delen. Hijgend liet ze zijn hand los en deed een paar stappen achteruit, plaatste haar handen op haar knieën terwijl ze hem hijgend goed in de gaten hield. Ze zou wel willen wegrennen, vluchten, maar daar had ze niet genoeg energie voor.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   wo jul 31, 2013 5:21 pm

Okay, okay dat was niet slim geweest om haar bij der kin te pakken! Raven liet geen reken van pijn zien dan zijn hand terug te trekken. Wat de verwondingen enkel erger maakte, maar gelukkig waren vampiers net als weerwolven snelle helers! Raven grinnikte bij het zien van haar lijden. 'Kennelijk is Tyrion je vergeten Luna? Misschien wil hij wel geen schoothondje als volgeling?' lachte Raven en likte zijn hand schoon en door zijn vampierenspeeksel heelde ze sneller. Raven grijnsde vals en liep in een paar snelle passen naar haar toe en greep Luna bij haar kraag. 'We zullen nog even lol hebben samen!' grinnikte Raven geamuseert en smeet Luna willens en wetens richting de grens. Hij zou haar nog even laten weten hier niet welkom te zijn! Zijn blik bleef op haar gevocust. Raven snelde weer naar haar toe nog voor Luna op kon staan en drukte haar nog even fel de grond in en lachte zacht en vals. 'Je bent een slappe hond Luna! Ik had toch meer van je verwacht!' zei hij en trok Luna aan haar hals weer omhoog. De kracht die hij nu gebruikte was niks. Ze moest maar eens komen wanneer Raven op volle kracht bezig was. Raven tilde haar op en gooide Luna uiteindelijk over de grens heen. 'Het zou niet eervol zijn je nu ten gronde te richten. Niet zoals je er nu aan toe bent.' zei Raven en keerde zich half om. Ze mocht blij zijn dat hij haar niet meenam, maar wat zei hij nu net? Hetzou niet eervol zijn??? Waar sloeg dat op... Raven schudden even zijn hoofd en keek Luna scherp aan. Wat had hij de laatste tijd toch? het leek wel of hij gek aan het worden was... Eerst die engel en nu dit? Wat was er toch mis, waarom handelde hij niet meer zoals vroeger?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Luna
Leidster
avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 10-05-13
Leeftijd : 21

Character sheet
Naam: Luna Gengral
Wezen: Werewolf
Crush: People keep telling me that my prins charming will find me one day. I think mine got eaten by a lion...

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   vr aug 02, 2013 10:16 am

Al snel trok hij zijn hand terug, maar dat was geen slimme zet want daardoor was de wond enkel groter geworden. 'Kennelijk is Tyrion je vergeten Luna? Misschien wil hij wel geen schoothondje als volgeling?' Lachte Raven terwijl hij zijn hand schoon likte. Luna lachte nu zelf zachtjes. ”Tyrion is me helemaal niet vergeten, hij wéét dat ik dit alleen aan kan en dat ik totaal geen hulp nodig heb.” Maar door dit te zeggen, had ze niet opgelet en opeens werd ze met haar kraag de lucht in getild. Ze gromde zachtjes terwijl ze hem haat vol aan keek. 'We zullen nog even lol hebben samen!' Vlak daarna, voor ze op de grond gesmeten werd, spuwde ze recht in zijn gezicht. Even later kwam ze met een klap op de grond. Net toen ze op wilde staan, drukte hij haar nog eens goed tegen de grond. 'Je bent een slappe hond Luna! Ik had toch meer van je verwacht!' Terwijl ze omhoog getrokken werd lachte ze zachtjes en geamuseerd. ”Ik wil mijn kracht gewoon niet verspillen aan een misbaksel van een bloedzuiger als jij.” Hij gooide haar over de grens heen en ze kwam met een harde smak op de grond terecht. Bewegen begon al moeilijker te gaan, het gif begon te werken, was zich aan het verspreiden. Ze moest snel zijn want ze wist dat de hoeveelheid die ze in haar bloedbaan gekregen had er voor zou zorgen dat ze buiten bewustzijn zou vallen. 'Het zou niet eervol zijn je nu ten gronde te richten. Niet zoals je er nu aan toe bent.' Luna lachte luid en keek hem benijdend aan. ”De enige die ten gronde gericht zal worden, ben jij!” Krakkemikkig stond ze weer op. ”Zorg maar dat je goed voorbereid bent voor de volgende keer, Raven! Want dan zal ik me niet inhouden.” Een grijns stond op haar gezicht terwijl er heel even iets in haar ogen flikkerde. Amusatie? Wie zou het weten? Ze draaide zich om en wandelde weg, voor zover het wandelen te noemen was. Toen ze uit het zicht van Raven verdwenen was, kon ze niet meer door het gif, het was te veel. Ze liet zichzelf in een struik vallen en viel in een diepe slaap.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Morla

avatar

Aantal berichten : 191
Registratiedatum : 05-05-13

Character sheet
Naam: Morla Silver
Wezen: Witch
Crush: I like a good fight, so i can crush my foe!

BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   vr aug 02, 2013 2:24 pm

Raven grinnikte bij haar woorden en na Luna weg gesmeten te hebben veegde hij haar spuug van zijn gezicht. Waarom deden ze dat toch steeds? Was dat omdat ze het leuk vonden... Het maakte hem weinig uit, maar in een paar snelle stappen was Raven weer bij haar voor hij Luna weer op tilde. 'Hm ik denk het niet.' zei hij geamuseert en keek Luna nog even aan toen ze over de grens gerold was en weer opstond. Ze zou vast wat doen als hij bij haar komen zou, maar Raven was nog niet van plan om in haar terretorium te komen! 'Ik ben altijd voor bereid.' zei Raven zacht en liep weg zodra Luna dat ook deed. Maar hij was diep in gedachten en wist niet goed hoe het kwam dat hij de laatste tijd zo raar deed nog hoe Raven op zijn oude herinneringen moest reageren.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: You got to be kidding me... [Raven]   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
You got to be kidding me... [Raven]
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» [Lookingfor] Fam for Raven
» Raven's territorium.
» [T-Wheel] Are you *** kidding me!?!?

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Shanaris :: Mountains :: Misty Valley-
Ga naar: