Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 The new beginning of something old [Aylan]

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: The new beginning of something old [Aylan]   do jun 27, 2013 11:20 am

Met een emotieloze blik bekeek ik het landschap dat mij omringde. Het meeste was uitgedroogd en dor en op sommige plaatsen zwart aangebrand. Maar hoe onaangenaam het voor de meeste was ik voelde me er thuis. En het verraste me dat zelf op zo’n dood gebied er iets kon leven. Want tussen de zwart geblakerde rotsen zag ik af en toe was groen. Mijn ogen deden pijn van de felle kleur die het af bleek te geven als je er te lang naar keek. Even wreef ik dat licht uit mijn ogen en klemde mijn handen rond de teugels van Torn. Hij liet een zacht gehinnik horen en scheurde toen zijn kop tegen me aan. Rustig liet ik mijn hand langs zijn nek gaan en klom op zijn rug. Met een zacht getik van mijn hielen kwam hij soepel in beweging. Met nog een tik draafde hij aan. Voor me begon de mist dikker te worden en doemde een groot gebouw voor me op. Vanaf hier zou het waarschijnlijk nog een dag of twee duren tot we daar zouden komen. Ik was nu weer dankbaar voor mijn paard. De meeste demonen kunnen vliegen, dan zou het maar een dag duren. Geïrriteerd draaide ik even om en bekeek mijn vleugels. Ze waren zwart/bruin en zaten opgevouwen op mijn rug. Ik vloekte binnensmond dat ik niet kon vliegen en dat die dingen me alleen maar in de weg zaten. Het enige wat ik kon was ze inslaan en uitklappen, daar had je weinig aan. Nog in mijn gedachten verzonken merkte ik niet dat ik ze langzaam uitsloeg. Maar Torn gooide zijn kop ongeduldig omhoog en stopte. Door de plotselinge stilstand vloog ik uit het zadel en belande op Torn zijn nek. Hij draaide daardoor zijn kop en de twee roodgloeiende ogen keken mij beschuldigend aan. Met een pijnlijke rug plantte ik mijn kont weer in het zadel en tikte Torn weer aan. De demonen zouden zich vast afvragen hoe ik aan Torn kwam, een hel-paard is moeilijk te temmen. Weer terugdenkend aan de dag dat ik een demon werd aaide ik Torn zacht. Torn was toen al mijn paard, als engel kon ik was ik ook al een belemmerden vlieger. Maar toen ik veranderde in een demon, veranderde hij in een hel-paard. Toen ik weer terug in het heden was keek ik naar mijn handen. De ene die Torn aan het aaien was gloeide rood op. Het kwam doordat de zwarte vacht van Torn op sommige plaatsen openbarst en daaronder lava blootstelt. Voor een hel-paard was dat normaal, net zoals het voor een demon normaal is om te vliegen. Torn spande zijn spieren en ik schrok op om voor me een grote rots te zien. Rustig leunde ik naar voren en maakte me klaar voor de sprong. Toen Torn de grond weer raakte leunde ik naar achter en ving de klap op. Ik klopte belonend op zijn nek en wou overgaan tot een galop. Maar net toen ik hem een tikje wou geven stopte hij en sperde zijn neusgaten nerveus open. We waren niet alleen. Torn trappelde nerveus en ik kalmeerde hem met rustige woorden. Automatisch gleed mijn hand over het lemmet van Exa, mijn zwaard. Weer in mijn element riep ik luid ''Laat je zelf zien vreemde''. En wachtte ik op iemand die te voorschijn zou komen. Maar er bleef iets steken van onzekerheid, een meisje op een paard was waarschijnlijk niet het dreigenste op je pad. Door die gedachte begon het vuur in mij te branden en was ik klaar voor wat er komen zou.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: The new beginning of something old [Aylan]   vr jun 28, 2013 12:30 pm

Op zijn gezicht rustte een koele blik terwijl hij het landschap betrad. Nou ja, landschap... Het was er zwaar gehavend aan toe, had zelfs in de ogen van Aylan geen mooiigheid. Wat dat betreft was hij blij met z'n stad dat omgeven werd door de watervallen. De structuur van de gebouwen hadden veel meer dan dat wat hier stond. Hij had nooit echt het systeem gesnapt, hoe kon men zoiets bouwen op zo'n moeilijke plek? Hoeveel wezens zouden tijdens de bouw gestorven zijn? Gelukkig was Aylan een leider, en geen timmerlui. Oh nee, hij was juist het tegenovergestelde. Vernietigen, verwoesten van dingen, dat was iets waar hij heel goed in was. En niet alleen hijzelf. Iedere magiër had iets verwoestends, op z'n eigen manier. Dat vond Aylan het fijnste aan zijn volk. Het was een compleet leger dat enkel bestond uit mannen, mannen die met elkaar konden opschieten, een band hadden en daardoor sterk de neiging hadden elkaar te beschermen. Precies zoals het hoorde. Als er ooit een strijd zou komen, zou hij niet bang wezen dat ook maar één iemand alleen stierf. Diegenen die net iets te zwak waren geweest zouden omgeven worden door broederschap, ook in het heetst van de strijd. Aylan trapte een verkoolde steen voor zich uit, luisterend naar de geluiden daarvan. Een "pok" kon anders klinken dan die daarvoor. Het verraadde het land en daardoor wist hij welke kant hij op moest lopen en welke hij vermijden moest. Wie wist wat voor verrassingen in de grond zaten verstopt. Oké, het gebeurde niet vaak. Haast nooit. Maar wanneer hij even niets te doen had, of zat was van de stilte, begon hij op dingen te letten waar normaal geen kip aandacht aan besteedde. De steen kwam tot stilstand, en al gauw klonk een ander geluid. Niet van de steen, aangezien die stil lag. Was hier dan toch wat leven? Lichtjes schudde hij zijn hoofd. Wat interesseerde hem het nou wie het was? Als die problemen met hem had, dan merkte hij dat gauw genoeg. Wezens konden zijn aanwezigheid voelen. De kracht die door zijn lichaam, en zwaard, raasde was groot. Echter had Aylan iets gevonden waardoor dat een stuk minder was geworden, waardoor hij niet meer leek dan een normale magiër en niet iemand die de leiding over ze had. Enkel degenen die hem kenden wisten ervan. Daar, ineens, waren bewegingen, recht op zijn pad. Wel, het leek er dus op dat er toch een ontmoeting kwam. ''Laat je zelf zien vreemde'' klonk een vrouwelijke stem. Op zijn dooie gemak stapte hij naar het wezen toe, met een helle paard. 'Hier ben ik,' reageerde Aylan droog. Soms had hij van die momenten dat hij niet zo serieus wou zijn als normaal. Zijn blik volgde haar arm, dat leidde naar een zwaard. 'Die zal je niet nodig hebben hoor...'
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: The new beginning of something old [Aylan]   vr jun 28, 2013 1:16 pm

Op mijn vraag kwam een simpel antwoord gesproken door een mannenstem ''Hier ben ik'' klonk het nogal droog. Mijn ogen onderzochte de vreemde. Hij was tamelijk groot, had oranje haar en bruine ogen. Uit de gewoonte was mijn hand naar mijn zwaard gekomen. Een kleine beweging die de vreemde ook had gezien ''Die zal je niet nodig hebben hoor..'' Sprak hij rustig. Niet op mijn gemak legde ik mijn hand op de nek van Torn. Hij snoof diep uit en bleef angstig kijken naar de gene voor me. Er was iets aan hem, iets dat leefde. Iets anders dan zijn kloppend hard en levende ziel. Waarschijnlijk was de gene voor me een magiër. Die hadden iets anders. Net zoals je bij mij een levende vlam zou voelen. Ach, dat merken ook alleen de gene die er voor open staan. Mijn gedachten werden verstoort doordat Torn ongeduldig begon te trippelen en zijn hoef tegen de grond aan schraapte. Ik tikte hem zacht aan en hij stopte even, maar daarna vervolgde hij weer. Ik keek de magiër kort  aan ''En vreemde, heb je een ook een naam?'' Ongemakkelijk door de grootte en leeftijd van de gene voor me probeerde ik mijn vleugels wat te spreiden. Normaal leek je dan iets groter maar Torn dacht er anders over. Met een klagelijk geluid steigerde hij en vervolgde met een grote bok. Ik hield vol om de eerste keer te blijven zitten maar de tweede keer viel ik eraf en belande ik naars de magiër. Torn steigerde nog eens en rende toen weg. Met een enorme hoofdpijn en een nare snee op mijn schouder stond ik op. Met een beschaamde blik keek ik naar de vreemde. Ik wou iets zeggen maar mijn woorden werden onderbroken door een steek in mijn schouder. Ik kreunde zacht maar meer liet ik niet merken. Ik nam wat afstand van de magiër en mijn hand verplaatste zich weer naar mijn zwaard. Niet wetend dat die keuze verkeerd opgevat kon worden voor de gene tegenover me.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: The new beginning of something old [Aylan]   Vandaag om 3:39 am

Terug naar boven Go down
 
The new beginning of something old [Aylan]
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Beginning of a new adventure.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Shanaris :: The Dark Mountains :: Osilon Castle-
Ga naar: