Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Walking through the cold.

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Thorn



Aantal berichten : 84
Registratiedatum : 21-05-14

Character sheet
Naam: Thorn Kunai
Wezen: Magican
Crush: Love magic, but love to eat more.

BerichtOnderwerp: Walking through the cold.   ma dec 22, 2014 9:38 pm

Het was nu een paar dagen geleden dat hij hier in Akaenas aan gekomen was. Zijn eerste ontmoeting was met een jonge heks Alice. Ze was anders dan andere mensen die hij tot nu toe was tegen gekomen, maar hij vond haar een bijzonder meisje. Ze mocht hem als mens dan wel niet, maar ze had ook een vriendelijke kant. Thorn stapte door de sneeuw heen. Zijn blik naar voren gericht. Het was niet gemakkelijk door het dikke pak dat deze nacht gevallen was. Winter stond voor de deur en de jonge magiër had nog geen verblijf plaatst. Maar ook hij had nog geen enkel idee van waar hij heen moest. Natuurlijk was hem de weg wel een gedeelte gewezen maar dat wilde nog niet zeggen dat Thorn er ook komen zou zonder half bevroren daar aan te komen. Een snijdende wind beet gemeen door zijn jas heen, maar de jongen bleef koppig door stappen. In de verte doemde een grote schim van een gebouw op. Lichtelijk opgelucht begon Thorn sneller te lopen en ploeterde door de sneeuw heen. Bij aankomst zag het er niet echt uit als een stevig gebouw. Hel leek meer op een ruïne dan een goed en stevig kasteel. Toch wilde Thorn het even gaan onderzoeken of er een plekje was dat afgeschermd was van de wind en kou. Misschien was er ergens nog wel een open haard die nog dienst deed? Het valhek leek te zijn vast geroest toen Thorn onder de poort naar binnen liep. Tenminste. Hij hoopte maar dat het ding niet ineens naar beneden zou komen vallen? Gelukkig was dat niet zo en kon Thorn rustig door lopen. Van binnen zag het kasteel er nog erger uit dan je vanbuiten kon verwachten. Overal lagen stukken muren op de grond gevallen. Het leek wel of er het door een oorlog aan zijn lot was overgelaten? Thorn liep door en zag dat er nog 1 gedeelte was die wel onderhouden leek te zijn, maar bij de deuren aan gekomen voelde Thorn dat deze op slot zat. Zwaar teleurgesteld was hij niet, maar enigszins ontmoedigd was hij toch. Het was vast de enigste ruimte die daar achter schuil ging die redelijk comfortabel zijn kon? Thorn stapte verder en zag een hoek waar de wind geen sneeuw heen geduwd had. Het leek op de muur stuk te breken die nog overeind stond en het stuk dak dat er nog zat zorgde er voor de sneeuw er niet vallen kon. Er lag dan wel een oude paardendeken onder het puin zag hij dus dit konden vast de plek zijn waar ooit stallen gestaan hadden? Thorn liep er heen en stampte de sneeuw van zijn laarzen en liep verder om de deken onder het puin uit te trekken. Voorzichtig om het niet te scheuren. Daarna maakte hij er een zo goed mogelijke zit en lig plaatst van door de brok stukken zo neer te duwen en trekken dat het enigszins comfortabel was en sloeg de oude deken om zijn schouders en probeerde er zo goed mogelijk in te kruipen. Jammer genoeg had hij hier geen vuur aan kunnen leggen, desnoods met magie, maar zolang hij de drakenvloek niet kon omzeilen ging dat lastig en veranderde hij steeds weer in een draak. De draak die het jong had moeten worden als het volgroeid en volwassen was geworden. Thorn dook half met zijn gezicht weg in de deken en hoorde niet dat er nog iemand in dit vervallen oord was...
(Open)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Israphel
Leider


Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 15-10-14

Character sheet
Naam: ;; Israphel Morne
Wezen: Angel
Crush: ;; Don't tie me down 'cause I'll never stay.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   wo dec 24, 2014 10:01 am

De zwartharige jongen liet zijn blik over zijn gebied glijden. Het land van zijn soort, normaal zo sterk en bloeiend van natuur zelfs in de sterkste winters.. Maar de tuinen en straten waren nu niet gevult met het rood, paars en wit van de winterbloeiers. De stenen waren kaal en de velden even bleek. Een deken van wit sneeuw hielp het uiterlijk niet. Er stond spijt in zijn ogen, ookal was dit een kost die hij niet kon verhelpen. Het deed pijn je volk te zien sterven. Sterven door een ziekte die je niet in de hand had. Er was geen medicijn. Geen genezingskracht die hun kon helpen. Hij had de orde opgeroepen toen hun leider verzwakte. En ook hij had het oordeel gegeven dat ze zich moesten afsluiten van de andere soorten. Hun positie kon een oorlog betekenen. Ze waren niet klaar voor een strijd. Ze konden niet meer verliezen dan ze al waren verloren. Israphel zuchte. Hij spreidde zijn zwarte vleugels en met een simpele slag steeg hij op van het balkon. Hij had geen bestemming. De jonge engel volgde gewoon de richting van de wind. De kou beet hem in zijn vlucht. Toch genoot hij van het strelen tussen zijn vleugels, gemaakt door de bries. Toen donkere wolken hem tegen hielden daalde hij af. Zachtjes op de binnenplaats van het oude kasteel neerkomend. Het was opvallend hoe de engel niet tenger nog gespiert was. Eerder atletisch, en dan vooral zijn rug en vleugels. Israphel schudde de vorst uit zijn haar en liet zijn ijsblauwe blik ronddwalen. Rustig liep hij het vervallen gebouw binnen. Het grauwe weer hielp de hoeveelheid licht in het kasteel niet. Hij bracht zijn hand naar voren, palm omhoog, om hierna een blauw witte vlam te maken. Het was bedrog, enkel licht in de vorm van een vlam gedwongen. Licht was koud en bracht geen warmte.. Teleurstellend. Ineens hoorde Israphel iets. Vastberaden liep hij de stallen in en liet zijn ijsblauwe blik ronddwalen. Hij vond een magiër, en sloot hierbij zijn vleugels totaal.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Thorn



Aantal berichten : 84
Registratiedatum : 21-05-14

Character sheet
Naam: Thorn Kunai
Wezen: Magican
Crush: Love magic, but love to eat more.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   wo dec 24, 2014 1:04 pm

Kennelijk was hij ondanks de kou toch in slaap gevallen. Thorn wist dat hij grote problemen had met zijn magie op te roepen. Zelfs de gemakkelijkste dingen kon hij niet eens meer en zins kort had de jonge magier gemerkt dat hij zins dat kleine onbedoelde ongelukje kennelijk nooit alleen meer was?! Duisternis omhulde hem zoals wel vaker, maar de schimmen bleven ver bij hem vandaan dit keer, op eentje na. Wiens grote gelige ogen Thorn strak aankeken. Angst overviel hem. Dit was de tweede keer dat ze elkaar zo tegenover stonden. Gevoelt had hij dit wezen a eerder, meerdere malen zelfs! Het beest kwam ineens in een rap tempo dichterbij en werkte Thorn in hun mentale gedeelte tegen de vlakte. ‘Ik weet dat je het niet express deed, toch heeft Ma ons lot verbonden!‘ sprak de draak via zijn geest met Thorn. Deze was nog steeds verwart maar de angst begon weg te trekken. De draak tilde zijn poot op en liet Thorn rustig recht gaan zitten. Hij besefte dat de moeder draak de geest van haar jong in hem had gestopt om zo de verandering kracht bij te zetten. Een vraag branden er op zijn lippen, maar hem te stellen durfte hij niet. Opeens zwiepte de draak zijn kop een kant op. ‘We hebben bezoek!‘ zei de draak dringend, maar niet onvriendelijk. ‘Oh, maar voor ik weg ga hoe heet je?‘ vroeg Thorn en voelde dat alles vervaagte. ‘Grim‘ Zei de draak en verdween. Thorn opende langzaam zijn ogen en zag eerst niet veel ondanks de schamele inval van het licht. Even wreef de magier in zijn ogen. Door de oude paardendeken had hij het toch lekker warm gekregen. Een geeuw volgde en Thorn rekte zich even uit, maar dat was een foutje. Zodra de deken een stukje open ging vervloog de warmte op slag. ‘Bah! Khad beter naar het zuiden kunnen gaan!‘ momperde hij fluisterend en liet zijn blik rond gaan tot Thorn iets anders in de stallen vond dat er eerder niet was geweest. ‘Kom gerust dichterbij, ik bijt niet.‘ zei hij met een vriendelijke glimlach. Thorn ging iets rechter zitten, maar bleef de deken wel om zich heen geslagen houden. Zolang er geen vuurtje gestookt was.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Israphel
Leider


Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 15-10-14

Character sheet
Naam: ;; Israphel Morne
Wezen: Angel
Crush: ;; Don't tie me down 'cause I'll never stay.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   wo dec 24, 2014 1:32 pm

Israphel keek de ruimte rond. Het was kaal en dood, zoals de winter altijd begon. Toch was de engel nieuwsgierig naar de man voor hem. Wie was er zo ver heen van huis dat die zich moest afdekken met een rotte paardendeken? Het licht in zijn hand werd bestuurt door zijn vingers, hij speelde ermee. Liet het licht opvlammen en van kleur veranderen. Van zijn orginele blauw/wit naar een warmere tint. Kleur en licht waren zowat hetzelfde, al kon hij dit alleen overdag. Tevens kon hij als de meeste engelen planten laten groeien, al ging het bij hem om het licht gedeelte in plaats van echt leven. Het zat bij zijn meeste soortgenoten in het bloed; dingen scheppen. En bij de andere rassen, zoals de man voor hem; vernielen. Maar ja, hij kon niet een vreemde vooroordelen door zijn ras. Al was dit wel de makkelijkste oplossing. Bij de opmerking van de ander vertrok hij geen spier. Hij stond niet bekent om zijn gevoel voor humor. Maar hij reageerde even goed met een simpel antwoord. "Daar geef ik je gelijk in" na zijn blik nog eens rond de kamer te hebben laten gaan vond hij een toorts. Natuurlijk klam en doorweekt, niet meer in staat vuur te dragen. Maar licht was wat anders. Met een simpel handgebaar liet hij een bal licht in de toorts verschijnen. Het vulde de kamer in een blauwige gloed. Hij knikte simpel bij de woorden die dien sprak. "Daar was ik niet bang voor, vreemde" Israphel liep door de verzakte ruimte en duwde wat puin omver. Zo smokkelde hij langzaam enkele houtjes mee die droog genoeg waren. Met dit hout liep hij naar de vreemde en legde een simpele pit aan. Met de vuurstenen die hij standaart bij zich droeg kreeg hij na een enkele tijd een mooi vuur. Toch vervloekte hij zijn opvoeding die hem vertelde de vreemde te helpen. Een magiër konden ze verliezen, hij zou al zijn tijd in de engelen moeten steken.. Maar hij kreeg het niet voor elkaar weg te lopen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Thorn



Aantal berichten : 84
Registratiedatum : 21-05-14

Character sheet
Naam: Thorn Kunai
Wezen: Magican
Crush: Love magic, but love to eat more.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   wo dec 24, 2014 10:41 pm

Thorn hoorde de stem van de persoon, maar kon niet direct vast stellen tot wel ras hij behoorde, wel dat het een mannelijk figuur was. Dat de ander hem gelijk gaf wilde nog niet zeggen dat ze vrienden zouden worden. Helemaal niet. Maar Thorn was het gewent alleen te zijn... Of nu ja samen de wereld te door wandelen samen met Grim wiens dood Thorn per ongeluk veroorzaakt had. Het was bitter koud geworden en toen de ander door de kleine ruimte liep en puin om ver duwde om zo droog genoeg stukken hout te voorschijn te halen vervloekte Thorn zichzelf dat hij daar niet aan gedacht had. ‘Misschien moet je een spreuk op roepen? Dan heb je het tenminste niet koud?‘ hoorde Thorn de stem van Grim in zijn gedachten. Even had hij de drang om rond te kijken tot Thorn door had dat de ander die zwarte vleugels had het niet gehoort had. “Nee bedankt, liever nog geen pijn leiden voor mij.‘ zei Thorn via zijn gedachten terug tegen Grim die zachtjes begon te grinniken. ‘Misschien hoeft dat ook niet?‘ zei de draak geheimzinnig, maar voor Thorn weer kon reageren gromde er iets luids. Zijn maag begon zich aan hem op te dringen. De engel maakte een vuur en het werd langzaam aan steeds aangenamer. Tot de ruimte warm genoeg was behield Thorn de oude paardendeken over zijn schouders.Rustig reikte hij naar het buideltje dat Alice een paar dagen geleden voor hem gepakt had, maar inmiddels zaten daar al andere levens middelen in. ‘Als je wil kun je met me mee eten?‘ vroeg Thorn de engel, maar pakte niet te veel. Een half brood en een stuk worst. In vergelijking tot de meeste magiers had hij niet echt vernietigende krachten. Nou ja, als de vloek niet mee telde waarbij hij een flinke steekvlam uit zijn drakenmuil zou kunnen spuwen?! Verder waren Bescherming, verwarming en heling. Maar dat was voor de vloek van de draak, of had Grim en goede oplossing? Niet dat hij het nog gevraagt had, maar dat ging Thorn zeker doen!
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Israphel
Leider


Aantal berichten : 12
Registratiedatum : 15-10-14

Character sheet
Naam: ;; Israphel Morne
Wezen: Angel
Crush: ;; Don't tie me down 'cause I'll never stay.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   di dec 30, 2014 4:17 pm

Israphel keek rustig rond in de kale kamer. Hij moest toegeven dat hij een tamelijk starre jongen was met een klein gevoel voor humor. Maar dit kwam door zijn leven tussen hoge rangen en strenge regels. Als kleine engel kon hij nooit luidruchtig spelen of grappen vertellen. Zodra hij oud genoeg was om zonder hulp te kunnen overleven zat hij dagen alleen op zijn kamer. Na een tijd begint je gevoel voor humor dus te vervagen. Hierna kreeg hij een strenge les in etiketten en manieren. Zijn leraar was streng en onvergeefelijk. Ook hier geen greintje plezier te bekennen. Het was pas na zijn tienerjaren dat hij eens naar buiten kon. Hij kreeg een pegasus en genoeg spullen om een paar weken te overleven. Na een jaar het beste van zijn volk te hebben mogen zien kwam hij terug om nu bij het hoge gezelschap te mogen. Hij zorgde voor wat onbelangrijke dingen en het was nu pas dat hij het hele leiderschap van zijn zieke leidster had overgenomen. Ze kon het niet meer aan, zo ziek. En hij had nu de leiding. Maar ze deden hun best dit niet naar de wereld uit te brengen. Toen de ander weer begon te spreken keek hij op vanuit zijn gedachten en schudde zijn hoofd. ‘Nee hoor, ik ben zo thuis.’ Als uitleg spreidde hij zijn gitszwarte vleugels lichtjes. In een goede vlucht en met windmee was hij zo weer terug in de gangen van zijn thuis. ‘Hoe kan ik je aanspreken?’ vroeg hij naar zijn naam. ‘Mij noemen ze Israphel’ gaf hij de nodige informatie terug. Hierna pakte hij een stuk gebroken hout en brak het zo dat het als een krukje diende.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Thorn



Aantal berichten : 84
Registratiedatum : 21-05-14

Character sheet
Naam: Thorn Kunai
Wezen: Magican
Crush: Love magic, but love to eat more.

BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   di dec 30, 2014 8:34 pm

Hmmm, kennelijk had de engel geen honger of hij meende echt wat hij zei, maar echt veel aandacht schonk Thorn er niet aan en knikte eventjes voor hij een snee brood af sneed en de rest van het brood weer in de buidel deed. Het mes stelde weinig voor, niet meer dan een klein jachtmes dat hooguit goed was voor het villen van een dier. Niet dat het niet verwondingen kon veroorzaken. Misschien niet diep, maar een lange wond kon ook zeer schadelijk zijn. Thorn was dat wel geen erg agressief persoon, maar zichzelf verdedigen kon Thorn er wel mee. "Wat had je dan voor oplossing?" vroeg Thorn aan Grim in zijn gedachten en begon rustig te eten. De engel vroeg naar zijn naam en was gaan zitten terwijl deze zich voorstelde als Israphel. Vreemde naam trouwens, maar goed die naam van hem was ook niet erg bekent. Misschien bij dieren, maar niet echt bij mensen. 'Wat je nodig hebt is een ei. Eigenlijk een reptielen ei, maar vogel eieren kunnen het ook goed voor gebruikt worden.' antwoorden Grim terug Thorn voelde hem weer bewegen langs zijn geest. Al was het nu minder pijnlijk. De draak moest zich weer eens strekken dat was duidelijk, maar opnieuw bij een vreemde zich te moeten veranderen?! Nog even en dan kon het... 'Mijn naam is Thorn, aangenaam kennis met je te maken Israphel.' stelde hij zich voor nadat Thorn zijn mond leeg had en vriendelijk in zijn richting glimlachte en at daarna zijn gepakte voedsel verder op.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Walking through the cold.   Vandaag om 7:56 am

Terug naar boven Go down
 
Walking through the cold.
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Stone cold
» Walking in the moonlight
» Can you feel the cold? ~ open
» Don't blame me for being cold {+ERIKSEN}
» Cold winter, warm heart.

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Elizabeth :: old castle-
Ga naar: