Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Oh you little...!!!

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Oh you little...!!!   ma jul 28, 2014 12:06 am

De lucht was hemels blauw, maar het was niet gemakkelijk om te zien wat er gebeurde. Ze snapte niet waarom ze naar beneden ging nog wat er gebeurde. Haar blik was troebel terwijl de wind als een razende langs haar gezicht scheerde. Alsof ze geen controlle had over waar ze naar toe ging. Haar blonde korte haar wapperde fel op haar hoofd, maar de gouden schijn was nog lange tijd niet te zien op de aarde waar van ze wel wist waar ze naar toe ging. De aarde kwam razend snel dichtbij, maar ze kon niet sturen. Gelukkig was er een grote hooiberg waar ze in lande. Hooi vloog hoog op, maar gelukkig kwam ze niet verder dan halve wegen. Anders was de langding wel heel erg hard... Ze worstelde zich uit de berg hooi en klopte zichzelf schoon. Niemand had haar kennelijk gezien, want niemand kwam hard aan gelopen. Een gouden lichje trok haar aandacht. Het moest haar gevolgt zijn toen ze de hemel verliet. Fairy's waren een van de wenige die de hemelpoorten binnen konden gaan zonder dood te hoeven zijn zoals engelen. Crystal wachten tot de 5 cm elfje zich bij haar had gevoegt dat hard gierde van het lachen. Crystal snapte niet wat er nu zo leuk was, maar daar kwam ze snel achter. Lily was enkel heel erg blij dat zij nu ook op de aarde was. 'Hihihi, fijn dat je nu ook hier bent dan kun je ook zien waar ik woon!' Gierde ze vrolijk en landen op Crystal's schouder. 'Hm, we zullen zien. Het lijkt me tot nu toe wel aardig.' zei ze en keek even rond. 'Nee gekkie hier woon ik niet, maar in het engelen gebied.' grinnikte het elfje ontdeugend. Samen verlieten ze de boerderij en Crystal liep rustig het pad af richting een dorpje.
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   zo aug 24, 2014 1:46 pm

De vrouwelijke demon liep kalm langs de lange trappen naar beneden. Deze ochtend duurde lang, ze was al vroeg wakker geworden en de ochtendstralen waren zelfs door de grauwe demon lucht gedrongen. Eenmaal wakker had ze zichzelf snel gekleed en haar kleine kamer verlaten. Maar hiermee leek ze dus een van de weinige te zijn. De gangen waren op een enkele demon na verlaten. Blij genoeg om deze bijzondere gebeurtenis liep ze de bekende route naar beneden. Het was gemakkelijk om door het stelsel van gangen te verdwalen, deze waren op enkele kleine herkennings punten gelijk aan elkaar. De wanden hadden een wat donkere tint en rezen omhoog tot aan het hoog gelegen plafon. Het krappe gevoel wat hierdoor speelde werd mooi aangeduid door de enkele fakkels die een gedimd schijn verspreiden. Deze fakkels waren ook een van de oorzaken waardoor deze plek een demonige sweer gaven. Dankzij het flikkerende licht werd er een spel van schaduwen en schimmen op deze muren gespeeld. Maar als je hier woonde viel het nauwelijks meer op. Sommige gangen werden onderbroken door een plotselinge opening tot een van de grotere kamers. Op een beter tijdstip hingen er meestal groepjes rond of werd er gegeten. Met name zeer verse prooi die ze mee sleepte. Ramen waren bijna tot nooit aanwezig. De enorme deur naar buiten was een van de meeste lichtbrengers, het was er zelfs op het drukst van de dag meestal verlaten. Zo liep de demon zonder problemen naar buiten en volgde wederom lange trappen naar beneden. Haar donker kleurige vleugels werden kort gestrekt terwijl ze een kort fluitje liet horen. Het schelle geluid sneerde door de stille ochtend en werd al snel beantwoord. Haar hellepaard stond beneden en reageerde met een loom geluid. Torn was zeker ook net wakker. En hoewel het onnodig was zadelde ze het rijdier op en praatte er mee, de harde klanken van haar stem werden beantwoord door gehinnik. Hoewel ze elkaar niet verstonden reageerde ze op elkaars geluid en maakte zo een eenzijdig gesprek. Behendig sprong ze in het zadel en liet de hengst inlopen, daarna voerde ze het tempo aan tot ze in een rustige galop door het gebied rede. Bij iedere stap vlamde de manen van het rijdier op, de berijder deerde het niks.

Tegen de middag kwamen ze pas de eerste tekenen van leven tegen. Het oude dorp was geen favoriete plek van haar maar ze wou graag eens zien hoeveel ze gedaan kreeg. Met gemak kon ze dingen meenemen, en hoewel ze duidelijk stal lieten de kooplui zich er niet door afleiden. De meeste hadden al een ervaring met demonen, of anders waren de aangedikte roddels en verhalen genoeg om het normale volk op een afstand te houden. Maar nog voor ze enige handelingen kon begaan voelde ze een duidelijke energie. Engel. Zo goed als die wezens wisten wanneer er een demon in de buurt was kon een demon een engel op dezelfde manier voelen. Je zou bijna zeggen dat de soorten ziek van elkaar werden. Zelfs Torn, de hengst waarop ze reed, leek er last van te hebben. Ragya gaf been en stuurde haar dier richting de engel. Deze was ver weg van thuis.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   zo aug 24, 2014 9:16 pm

Haar voetstappen brachten haar en haar kleine vriendin dichter en dichterbij een oud uit ziend dorpje. De huisjes zagen er groezelig en verweerd uit. Niets dat nieuw aan duiden. Zeker niet vervangen door nieuwe planken mochten ze half aangevroten zijn door de tijd of houtwurm. Haar heldere blauwe ogen scande haar omgeving af. Het was geweest toen ze ter aarde was gekomen, maar nu was het overduidelijk middag. Lily had zich lichtjes uit gedrukt verveelt en was onderweg in slaap gevallen, maar dat vond Crystal niet erg. Ze hield wel van rust om haar heen en de natuur was een heerlijk iets om zich te ontspannen. Niemand die je echt stoorde op het geristel van dieren of de wind na. Het gefluit van vogels was ook heerlijk geweest. Het was net alsof ze een concert gaven speciaal voor die gene die op dat moment aanwezig waren. Haar korte blonde haren wiegde zo nu en dan in de wind mee, maar veel was het niet. Lily dreigte te gaan vallen dus pakte ze het elfje rustig over en legde haar in haar arm. Maar toen ze een voet op het pad zetten waar eerder die dag een demon langs was gekomen voelde Crystal ineens een vreselijk misselijk makend gevoel in haar maag. Zo voelde het dus om een demon te voelen? Crystal had nog nooit een demon ontmoet en het was verschrikkelijk! Wat droegen die wezens met zich mee om zo'n verdorven auraspoor achter te laten? Lily voelde haar geschoktheid over deze kleine ontmoeting al had ze de demon nog niet gezien of gehoord. Maar diens aura had ze wel nu gevoelt. Dit was alleen nog niet de ergste die ze ooit mee maken zou, maar daar kwam Crystal veel later pas achter. Ze herpakte zichzelf en stapte weer verder. Lily keek haar grote vriendin vragend aan, maar ook zij voelde de verdorven aura van de demon. Ze vroeg niets en wist hoe sommigen aan konden voelen. Afschuwelijk! Crystal voelde dat het auraspoor steeds verser en verser werd tot ze bij een stel kraampjes in de buurt kwam. Ze zag een hellen beest op haar af komen met op diens rug een demon. Ze zag er vrouwelijk uit, maar dat deed het nu niet toe. Crystal onderschatten nooit iemand dus ook hun kunnen niet. Het zwaard op haar heup voelde ze branden van verlangen. Het wilde niets liever dan deze demon aanvallen. 'Rustig maar Spero.' fluisterde ze zachtjes en streek even onopvallend met haar vingers over de schede waar haar zwaard in verborgen zat. Ze was niet zo goed in latijns, maar ze had haar zwaard bij het krijgen ervan Hoop genoemt. Hoewel ze er mee zou moeten vechten was dit toch het meest passende vond ze zelf. Rustig kwam ze tot stilstand, maar Crystal was goed misselijk van deze demon. Het leek iets weg te ebben, maar toch bleef ze lichtjes misselijk. Wat voor een afschuwelijke wezens waren die demonen, maar ze wilde niet afstandig gelijk zijn hoe vreselijk ze die aura van deze wezens ook was. 'Niet gedacht een van jullie hier al aan te treffen.' zei Crystal rustig en ze voelde hoe Lily zich verplaatste en klaar maakte om deze demon haar ogen uit te krabben. Voor alle zekerheid drukte ze Lily lichtjes tegen zich aan om aan te geven dat ze nog eventjes rustig zijn moest.

(Sorry was ff druk met strijken vandaag.) XP
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   ma aug 25, 2014 7:47 am

Ondanks dat Ragya hier niet vaak kwam herkende ze de gebouwen. Het marktplein was vroeg in de morgen opgebouwd. Op de gekleurde zeilen die over de houten stijlen waren gespannen lag de ochtenddouw. De houten kratten die ze opstapelde en gebruikte als kraam waren licht weggerot. Zelfs de kleur uit de zeilen leek te vervagen op bepaalde plekken. Een maal in de week bouwde ze deze markt in de vroege ochtend op en handelde snel in hun beroep. Het meeste was fruit, groente en melkproducten. De schelle klank van de bakkershoorn wekte de mensen. Vers brood, ze zouden er een moord voor doen. Maar niet alleen het warme brood wenkte de mensen, ook de nieuwe roddels werden daar uitgewisseld. Ze liet haar blik over het dorp gaan. De gebouwen waren meestal maar een verdieping hoog, zoals de meeste dorpen hebben, alleen de belangrijke gebouwen zoals de herberg en de verblijfplaats van de hogere machten hadden twee verdiepingen. Vrijwel ieder huis hadden maar twee slaapkamers, als ze ruimte te kort hadden moesten sommige kinderen in de stal slapen. Al was er met de warmte van de dieren nog een prettige warmte. De meeste gezinnen hadden wel een enkel werkpaard, een fors gebouwd dier die ze niet alleen gebruikte voor het planten van gewassen maar ook om de wagen te trekken om ze te verkopen verder af en zelfs voor een langere rit werd dit dier gebruikt. Ze waren mak en rustig, leken nergens van onder de indruk. Toch zag je ze in het dorp nauwelijks. Haar rijdier, dat zelfs niet in de buurt kwam van de normale paarden, wekte dus ook de aandacht. Ze zorgde voor een mooie roddel en de vrouwen die haar hier nu met open mond aanstaarde zouden al snel wat verzinnen en het aan hun vriendinnen vertellen. Deze zouden haar met ontzag aankijken en de aandacht daarvan willen afleiden met hun eigen ervaringen. En ja hoor, daar ging ze al, de forse dame waggelde snel een van de lage huizen binnen. Ragya gaf been. De hengst reageerde meteen en stapte stevig door het kleine publiek. Het was ook haar paard die de geur het eerst opviel. Torn hinnikte zacht, iets wat meer uitkwam tot een diep gebrom wat Ragya voelde. Ze gaf hem een klopje waardoor hij ophielt. Zelf had ze de meerzoete geur allang geroken. Het was een vreemde ervaring. Het stak in je borst, zo voelde Engelen aan. Ze lieten een verbeten gevoel achter. Maar toch werd dit alles begeleid door een gevoel van honger, de geur leek op dat wild. Zoals een hert gaf het je ineens een vlaag van honger en de neiging de oorzaak te doden. Dat had ze nu, de neiging de engel te doden en het als middagmalen gebruiken. Wreed? Nee, gewoon de zoete natuur. Al snel zag ze de ander, een vrouwelijke engel, kort blond haar, witte vleugels. Een normale engel in haar ogen. Met een snelle blik zocht ze naar een wapen, dat vond ze aan haar heup. Haar eigen wapen lag op de eenzelfde plek al leek die nu op niets meer dan een dolk. Toch kon het wapen, Exa, zonder problemen uitgroeien tot een zwaard. Met ook haar vuur op haar op te vangen en eventueel haar demonvorm vreesde ze weinig. Torn daarentegen was weer het watje wat hij was. Onrustig schraapte hij met zijn hoef tegen de harde ondergrond. Met een Ijslands woord baande ze hem stil. Toch voelde ze zijn spanning nog aan. Aansteller dat dat beest was. 'Niet gedacht een van jullie hier al aan te treffen.' Ragya grijnsde, een spottende, geamuseerde grijns. Haar lichaam straalde rust uit, in tegenstelling tot haar rijdier. ‘Zeker een aangename verassing?’ deelde ze zoetjes simpel mee. Haar blik gleed op het elfje, er stond een lichtte minachting in. Ze had die wezens nooit gemogen, zelfs niet in haar vorige thuis. Nu waren ze duidelijk niets meer dan een irritant insect. Een die je toevallig kon praten, no big deal.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   di aug 26, 2014 9:52 pm

De woorden van de vrouwelijke demon waren simpel geweest, maar toch voelde ze zich er niet op gerust. Hoe te handelen bij deze schepsels? Ze leek vriendelijk, maar toch bleef Crystal op haar hoede. Nooit werd er een vriendschap tussen een demon en een engel goed bevonden. Dat kon de engelenstand juist achteruit halen en de des betreffende engelen juist tot het demonendom vervloeken. De des betreffende engel zou dan de gratie van de goede heer verliezen en dan was de stap naar het demon worden niet ver meer. Crystal zuchten inwendig, maar ze wilde een gevecht juist vermijden zeker bij de hoeveelheid aan mensen die er nu rond liepen. 'Dat is volgens andere niet zo vreemd, maar zeker in het neutrale gebied had ik geen demon verwacht.' zei ze rustig en drukte Lily even met een vinger op haar buikje om haar te dwingen rustig te blijven en ze liet haar los. Het elfje ging op Crystal's schouder zitten, maar vond het maar niets. 'Zeker niet eentje die op zo'n vreemd paard zit. Zeker te lui om te lopen!' merkte Lily opstandig op, maar Crystal deed er niets aan. Een beetje gelijk had ze wel. Zelf liep ze liever of vloog ze dan dat ze op een rijdier zich zou verplaatsten.

(Sorry internet lag plat.)
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   wo aug 27, 2014 7:41 pm

Torn maakte zich druk, hij moest zichzelf tegen houden niet te gaan trappelen of met zijn vlammende staart te zwiepen. Is dat trouwens wel mogelijk? Het hellepaard zou vast wel een oplossing op dat probleem vinden. Zijn vlammetjes die als manen en sokken doelde flikkerde licht onrustig. Onder de scheuren van zijn gescheurde huid brandde een gedimd licht. Zelfs de kuilen met hetzelfde licht erin, die als ogen dienden, brandde onregelmatig harder en zachter. Steeds als het dier leek te breken onder de spanning die de aanwezigheid van de engel meebracht kwam er een kleine hoeveelheid druk. Ragya troostte het dier zo, een lichte aanraking baande hem weer rustig. Voor zolang het duurde. 'Dat is volgens andere niet zo vreemd, maar zeker in het neutrale gebied had ik geen demon verwacht.' De vrouwelijke demon keek rustig op de ander neer, haar as gekleurde vleugels bewogen kort. Haar spieren verkrompen door de spanning die ze erop zette. Toch bleef ze het koppig doen. ‘We komen wel eens verder als het kasteel.’ Ze had rustig geklonken, richting toonloos en de nuchtere toon hing op de achtergrond. Haar accent viel weer eens op, achter in de zin ging haar toon naar beneden en sommige klanken sprak ze niet goed uit. Vooral de r klonk harder dan normaal. Waarom ze hieraan dacht? Het viel haar ineens weer op. Nu was het ook eens bij haar binnen gedrongen, dat gebeurde weinig. 'Zeker niet eentje die op zo'n vreemd paard zit. Zeker te lui om te lopen!' Torn brieste verontwaardig. Ragya grijnsde lichtjes om haar rijdier en gaf hem een klopje op zijn hals. Bijna beledigt hief hij zijn kop in de lucht om daarna als een diva weer opzij te kijken. Yep, ze had een sassy hengstje, en ze durfde te zweren dat hij wist wanneer hij beledigt werd. ‘Ik zie jou ook weinig lopen? Jij word gedragen door de engel, zeker ook te lui?’ merkte ze zoetjes op, weer met de blik van lichtte spot.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   wo aug 27, 2014 8:41 pm

Voor zo ver Crystal had gezien had de vrouwelijke demon nog niets verkeerds gedaan dan haar misselijk te maken met alleen al haar aanwezigheid. Niet dat ze wist hoe Lily zich voelen moest, maar die scheen enkel feller te worden wanneer er een demon in de buurt scheen te zijn of twee omdat het paard geen normaal paard was. Crystal liet haar ogen over het ongewone dier glijden. Zijn zwart geblakerde huid hield kennelijk een soort vuur er onder vast, maar zeker was ze er niet van. Zeker was wel dat ze het niet wilde aanraken. Wie weet was het dier wel bloed heet? Crystal luisterde rustig naar haar woorden zelfs naar die na de spottende opmerking van Lily. Het elfje wilde al op staan en boos terug reageren, maar Crystal was haar voor. 'Lui is ze allerminst, maar zo blijft ze voorlopig rustig. Anders vliegt ze als een zweefvlieg.' zei ze op kalme toon, maar hield het verder neutraal. Lily wilde Crystal niet boos maken zeker niet met hoe ze haar kracht gebruikte. 'Misschien dat het beter is dat onze wegen hier scheiden.' Het was geen vraag nog was het een eis wat misschien over kon komen, maar Crystal wilde voor de eerste keer dat ze ergens was niet gelijk herrie schoppen zoals ze anders deed.
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   za aug 30, 2014 3:24 pm

In tegen stelling tot haar paard was Ragya op haar gemak. Engelen voelde verkeerd aan maar ze wist met zekerheid te zeggen dat zij erger voor de engel was dan andersom. Ze wist dat de vrouw voor haar misselijk werd en de stank van haar en haar rijdier niet te houden was. Vooral als je het niet gewent was was het een nare ervaring. Maar Ragya zelf merkte er weinig van, ze was zich bewust van de aanwezigheid van de engel en dat gevoel was niet prettig. Toch was de enige echte bijwerking die het wezen op haar had een gevoel van honger en de neiging de ander op te eten. Niet verschrikkelijk erg als je haar vroeg. Ze richtte haar aandacht weer op de engel wiens blik over Torn gleed. Het hellepaard probeerde een angstaanjagende brom te laten horen als verdediging tegen de blik, jammer voor hem kwam hij in een hoestaanval waardoor heel zijn poging voor niks was. Ze klopte het dier wat troostend op de zij, hij reageerde door zijn oren ongeamuseerd naar achteren te gooien. 'Lui is ze allerminst, maar zo blijft ze voorlopig rustig. Anders vliegt ze als een zweefvlieg.' Ragya knikte met een grijns, haar toon lag onschuldig. ‘Dan hebben we wat gemeen, zolang ik op mijn paard zit kan ik niet naar mijn demonvorm.’ Haar stem klonk onschuldig. ‘En dat is weer beter voor jullie’ Haar toon maakte duidelijk dat ze met dat onderdeel uitgepraat was. 'Misschien dat het beter is dat onze wegen hier scheiden.' Ragya drukte zacht haar benen aan en Torn liep vooruit, recht langs de engel. Ze hielden maar een paar centimeter afstand. Eenmaal achter haar draaide ze, iets wat op hun vorige plaats niet mogelijk was en liep weer langs de ander heen. Daar hielt ze nog kort halt. ‘Tot een wederzien beste engel, we zullen zien hoe het gesprek dan mag lopen.’ Torn brieste nogmaals waarbij hij zijn vlammende manen ongeduldig uitschudde. De demone gaf weer been waarop het dier met smacht reageerde. Ze reden terug het dorp in, al was de markt zich weer aan het afbreken.

{Misschien een vervolgtopic? ^-^
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   za aug 30, 2014 6:22 pm

Ze moest zichzelf goed houden. Deze demon zou ze niet de kans geven zich te verkneukelen aan haar. De misselijkheid leek erger en erger te worden, maar Crystal hield zich groot en liet niks merken aan de buitenwereld. Lily grimaste tegen de demon die sprak. Crystal luisterde rustig, maar ze zou het liefste die twee er flink langs geven. Maar ze hield zich in. Eerst moest ze aan deze gevoelens wennen en hoe er mee om te gaan. 'Beter voor jouw!' zei Lily nukkig al bleef ze op de schouder van Crystal zitten. Het paard liep langs hen heen, maar hoe ze al dacht dat het niet erger kon worden werd die rotte misselijkheid nog erger dan voor heen. Al was ze blij toen die twee het dorp weer in reden. 'Dat zullen we dan wel zien waarde demon.' was alles wat Crystal nog zei en draaide zich op haar hielen om en nam een ander weggetje. Ze moest hier controlle over hebben en het liefste zo snel mogelijk. Lily had mede leiden met haar en besloot haar grote vriendin te helpen. Toen ze ver genoeg weg was van het dorpje stapte ze de struiken even door. De misselijkheid zetten door en ze braakte een kleine hoeveelheid over de grond. Dat ze tot zoiets instaat was wist ze zelf tot op het moment niet. Daarna droogte ze haar mond af en liep verder.

(We kunnen ook gewoon hier door gaan? Een paar weekjes verschil...)
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   ma sep 01, 2014 7:10 am

Zoals ze drie weken eerder ook gedaan had baande ze zich een weg langs het trappenstelsel van het kasteel. De vrouwelijke demon had het plan gemaakt om langs het oude drop op was simpele beesten te jagen. Een stuk rund of een oud schaap zou goed genoeg smaken naar haar zin. Na dagen achter elkaar wild gegeten te hebben voelde ze wel de neiging richting normaal vlees. De smaak was minder gekruid maar beter dan steeds hetzelfde. Nog voor ze al de trappen had afgelopen sprong ze naar voren, haar armen gestrekt. In zo’n sprong veranderde haar lichaam naar haar demonvorm. Ze landde op vier poten op de begaande grond en vervolgde vanaf daar haar pad naar de hoofddeuren. Haar demonvorm. Een enorme hellhond met plukken dikke donkerbruine pels rond een skelet. Haar kop bestond uit een schedel met dezelfde brandende ogen als haar paard had, gewoon een ronde vlam. Ook haar borst was een holle borstkas. Haar ruggengraat lag boven de vacht terwijl uit haar schouderbladen punten groeide in plaats van de vleugels die ze normaal droeg. Met haar kop en staart laag liep ze tussen de demon drukte, het licht van de uitgang verblinde haar nachtgerichte ogen. Haar zicht ging erop achteruit in haar demonvorm. Niet dat het veel hinderde. Met snelle passen liep ze verder, wrong ze zichzelf door de opening om in de buitenlucht over te gaan tot een sprint. Eenmaal in de open grond liep de drukte uiteen en kon ze haar snelle vervoer uitoefenen. Ze hulde haar lichaam in vlammen om zo op te gaan in as.

Eenmaal op de gewenste bestemming kwamen de stukjes as terug bij elkaar om de demon te vormen. Ze schudde de overige vlammen en roet uit haar vacht terwijl ze de duidelijk brand lucht probeerde te negeren. Een nadeel van het reizen. Haar vlammende blik gleed om haar heen. Ze was buiten het dorp aangekomen, iets van haar koers gewijzigd. Hmm, ze moest naar de andere kant komen, hier bevonden zich geen boerderijen. Na zich nog een keer uit geschud te hebben liep ze richting het dorp.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   wo sep 03, 2014 7:13 pm

Het kosten haar echt drie weken om aan deze omgeving te wennen. MIsselijk dat ze was geweest! Crystal had zichzelf moeten dwingen om te gaan trainen. Niets leek te helpen tegen die misselijkheid, maar uiteindelijk begon ze eind de tweede week te wennen en kon ze het vervelende gevoel onderdrukken. Samen met Lily's steun had Crystal zich een weg door die zieke gevoelens door kunnen worstelen. Nu kon ze het gelukkig negeren, maar zodra ze te dicht bij een demon kwam werd het gevoel zo heftig dat Crystal haar kracht nauwelijks gebruiken kon wat erg cru was, maar het was niet anders. Ze deed haar best en meer kon ze toch niet doen...

Lily wilde weer richting het dorp gaan waar ze drie weken geleden een vrouwelijke demon was tegen gekomen. Waarom precies daar heen snapte ze nog even niet, maar toch liep ze er ustig heen. Honger knaagde aan haar maag. Ze stapte rustig door tot ze wat zag bewegen dat op een geraamte leek met botjes. Het moest een demon zijn het kon niet anders. Want ze voelde een misselijk gevoel onderdrukken.
Terug naar boven Go down
Ragya



Aantal berichten : 120
Registratiedatum : 27-06-13
Leeftijd : 17
Woonplaats : Somewhere in a place

Character sheet
Naam: » Ragya 'Katarinadóttir Baltasardóttir' Airon
Wezen: Demon
Crush: » I would sing for deaf mans ears. { Gray † }

BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   ma sep 08, 2014 7:09 am

De demone liep rustig verder. Haar dikke zwarte plukken dansten mee in de wind terwijl de losliggende botten een hol, tikkend geluid maakte als ze elkaar raakte. Voor mensen met een zwakke maag was het vast geen fijn verschijnsel om te zien. Het geluid van tegen elkaar botsende botten die soms werd gesmoord door een pekkige pluk zwart haar dat ertussen vloog. De demon hielt haar kop laag, haar lange staart stond op de gelijke hoogte met haar kop en rug. Zo liep ze op een rustig drafje verder. Huisjes doemde op en her en der vond ze een akkerland. Alles was maar half. De huizen stonden maar half overeind en maar de helft van de oogst leek eetbaar. Maar de helft van de mensen zouden deze winter maar verhongeren. Wat een mooie gedachten. Een geur stak in haar neus en ze gromde zachtjes. Ze voelde haar hart versnellen, iets wat vreemd was aangezien de openliggende borstkas leeg was. Ook durfde ze te wedden dat ze niet hoefde te ademen in deze vorm, iets wat zonder zichtbare longen logisch leek, al was het eerder een aangeleerde gewoonte. Een opgejaagd gevoel kwam in haar op, ze schudde haar pels uit en liep richting de engel. Eenmaal voor de ander wist ze wie het was. Ze grijnsde even, iets was er verschrikkelijk uit moest zien. Ragya vroeg zich af of de engel haar herkende. Al was de kleur die haar ‘ogen’ nu droegen het enige dat met haar menselijke vorm overheen kwam.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   zo sep 14, 2014 8:09 pm

Het was nog niet prettig maar de misselijkheid was nu draagbaar geworden zelfs in het bij zijn van een demon was het gelukkig houdbaar zonder dat ze zich er bij aan de buitenwereld te laten zien. Ze stapte rustig door tot ze de demon aan zag komen lopen. KRistal bleef rustig, maar klemde haar hand wel om het gevest van haar zwaard mocht de demon haar aan willen vallen... Ze wist niet wat deze wilde, maar ze nog wel voelen dat ze deze demon ergens eerder had gezien. Toch bleef Kristel rustig staan afwachten.

Een kleine verandering van naam, maar blijft hetzelfde persoontje. ^^
Terug naar boven Go down
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Oh you little...!!!   

Terug naar boven Go down
 
Oh you little...!!!
Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Elizabeth :: old village-
Ga naar: