Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Sneaking around || Aylan

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Sneaking around || Aylan   vr jul 26, 2013 8:54 am

Snel veranderde ze in haar kattengedaante. Zo zou ze makkelijker achter dingen kunnen verstoppen als er iemand aan kwam. Sowieso zou ze niet uitkomen als een normale kat, ze had twee grote vleugels op haar rug, die een normale kat natuurlijk niet had. Daarom zou ze moeten verstoppen als er een magiër langsliep. Neru had altijd al de woonplek van de Magicans willen zien. Haar ogen puilden haast uit van nieuwsgierigheid. Opeens viel er een druppel op haar hoofd. Shit, begon het te regenen?! Nee nee! Geen regen! Nog een paar druppels, steeds meer en meer. Haar vacht begon te druipen en doorweekt te raken. Ze miauwde zacht klagend, en schrok zich kapot door een donder. Geen onweer! Dat was haast nog erger dan die regenbui. Ze ging hier echt niet blijven staan. Misschien, kon ze ergens in een boom gaan zitten? Oh nee, dat mocht niet bij onweer toch? Ze liep een beetje beledigt door het weer door en ging voor een deur van een huis zitten. Ze begon hard te miauwen, in de hoop dat iemand open deed. Ze had geen andere keus, straks verzoop ze nog. Hopelijk was het een beetje een aardige magiër, en niet zo een aangebrande rotzak. Nog een keer miauwde ze, waarna haar nageltjes even over de deur gingen. Misschien was er wel niemand thuis! Ze bleef hulpeloos zitten terwijl haar vacht steeds meer doorweekt raakten. Ze hield haar vleugeltjes stijf tegen haar lichaampje gedrukt, zodat die het minst nat zouden worden
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Sneaking around || Aylan   ma aug 19, 2013 11:25 am

 Het was een intense ochtend geweest. Voordat de zon op was gekomen, had Aylan een aantal van zijn beste mannen uit hun bed getrommeld en waren ze wezen trainen. Niet ordinair zoals een beetje met je krachten lopen pielen, nee, fysieke training. Opdrukken, hardlopen, sit ups, boksen, en zo kon hij nog wel even doorgaan. Trainen in de ochtend was fijn. De warmte van de zon was er dan nog niet zo en in de ochtend was je nou eenmaal frisser, fruitiger dan in de middag. Na die ochtend had hij besloten eens een aantal uurtjes helemaal niks te doen. Geen papierwerk, geen gezeur, geen patrouilles. Gewoon was relaxen en genieten van de dag. Hoewel het eerst helder was, dreven steeds meer wolken over de stad heen. Donkere wolken. Met zijn armen over elkaar heen geslagen staarde Aylan door het raam naar buiten, zo nu en dan kijkend naar de lucht of naar het volk dat heel af en toe eens langsliep. Niet enkel mannen leefden hier. Oh nee. Ze waren ook getrouwd, hadden kinderen en dat hielt de stad zo levendig. Wanneer de mannen trainen waren, waren de kinderen degenen die voor “entertainment” zorgden. De eerste regendruppels tikten tegen de ruit aan, wat hem deed zuchten. Vervolgens draai hij zich om, om naar de grote lederen zetel te lopen die voor een openhaard stond. Net op het moment dat Aylan wou gaan zitten, hoorde hij gemiauw, en het geluid van gekras. ’Serieus?’ Hoewel hij graag nu alleen was, kon hij het niet over zijn hart krijgen die kat buiten te laten zitten in dit klote weer. Een dagje voor zo’n beest zorgen kon geen kwaad. Rustig wandelde Aye richting de deur, waarna hij die opendeed. Echter stond er geen gewone kat voor de deur. Deze had vleugels en een bepaalde energie om zich heen hangen. Een demon. Wat moest die hier? Hij trok een wenkbrauw op, maar zonder wat te vragen zette hij een stapje achteruit, als teken dat ze naar binnen mocht komen. ’Kom,’ waren zijn enige woorden.

Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Sneaking around || Aylan   di aug 20, 2013 9:11 am




Company: Aylan
Mood: Relieved
Words: 237
Tot haar grootste opluchting ging de deur open. Ze keek met ogen zo groot als schoteltjes naar de magiër voor haar, die een stap naar achteren deed.  ’Kom,’ zei hij. Neru miauwde kort en stoof naar binnen waar ze even haar pootjes af droogde aan het begin van de deur en toen naar binnen trippelde. Ze keek nieuwsgierig om zich heen, het was best een leuk huis vondt ze. Neru schudde zich wild uit waardoor haar vacht fluffy overeind ging staan. Ze keek kort om naar de magiër die de deur had open gedaan. Neru ging even zitten en likte haar pootje kort. Ze sprong weer overeind en miauwde vrolijk naar de magiër. Ze liep een rondje in heel de kamer en bleef staan bij een zetel. Ze zette haar voornagels in de stof en krabde naar beneden zodat haar nageltjes scherper werden. Neru sprong op de zetel en zag dat de openhaard niet aan stond. Ze miauwde zielig en wees met haar staart die kant op. Ze hield er wel van om zich ergens te nestelen en naar het vuur te kijken. Haar kracht was dan wel ijs, maar ze hield toch wel van warmte. Ze keek even met een poeslieve blik naar de magiër en nestelde zich op de bovenkant van de leuning, zodat hij op de zetel zelf kon zitten. Haar honger kon ze later wel stillen, misschien had hij nog wel wat eten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Sneaking around || Aylan   di aug 20, 2013 3:10 pm

 Wel, die was snel naar binnen. Aylan sloot rustig de deur weer. Waarom liet hij die demon ook alweer binnen? Oh ja, uit medelijden. Waarom nou weer medelijden? Hij zuchtte kort, waarna hij de deur maar weer eens sloot. ’Kan je ook praten of..?’ Eigenlijk wou hij een rottige opmerking maken, maar hij hielt zich in. Het was niet professioneel om je als een klootzak te gedragen tegen een vreemde. Hij had een status die hij omhoog moest houden en dingen zoals dat hoorden er nou eenmaal niet bij. Tenslotte wou hij de demonen niet in het harnas jagen. Het “drama” met de vampieren was al stressvol genoeg, er moest niet nog meer chaos ontstaan, dat zou namelijk de aanhangers van Tyrion de kans geven een succesvolle aanval te doen. Rustig draaide Aylan zich om, waarna hij terug de kamer in liep. Daar aanschouwde hij iets wat hij liever niet had gewild: dat beest molde zijn geliefde zetel. Hoe vaak hij daar wel niet in slaap was gevallen.. Hij zag hoe ze naar de openhaard wees en eens extra zielig miauwde. Langzaam trok hij een wenkbrauw op. ’Tegen jou zeggen: doe alsof je thuis bent, is dus niet nodig.’ mompelde hij binnensmonds.  Hij knakte zijn vingers eens. ’Ik wil best de openhaard voor je aanzetten, maar dan moet je mij beloven die zetel niet verder te mollen dan je al hebt gedaan.’ Vervolgens ging Aylan op zijn knieën voor de haard zitten. Hij pakte een aantal blokken hout, die opgestapeld naast de haard stonden, en plaatste die erin. Bovenop het stapeltje hout legde hij heel droog gras. Daarna opende hij een buideltje, dat aan de haard zelf vast zat en haalde daar twee vuurstenen uit. Zorgvuldig begon hij die tegen elkaar aan te ketsen, en de vonken sprongen over op het droge gras. Een klein vuurtje was ontstaan. Aylan blaasde zachtjes, net zolang tot een knetterend vuur was ontstaan. Tevreden kwam hij weer in de benen en keerde zich naar de demon. ’Ik ben Aylan Kurosaki, en jij bent?’
Terug naar boven Ga naar beneden
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Sneaking around || Aylan   do aug 29, 2013 12:50 pm




Company: Aylan
Mood: Happy
Words:  
’Kan je ook praten of..?’ Zei de magican. Neru keek hem poeslief aan 'Nou, niet heel goed, want ik oefen nog!' riep ze met een vrolijke toon. Neru was blij dat die zin er fatsoenlijk uit kwam, en niet middenin omging in gemiauw.  ’Tegen jou zeggen: doe alsof je thuis bent, is dus niet nodig.’ Neru knipperde wat met haar oogjes. Hij knakte zijn vingers even.  ’Ik wil best de openhaard voor je aanzetten, maar dan moet je mij beloven die zetel niet verder te mollen dan je al hebt gedaan.’ Snel knikte Neru braaf en bleef vrolijk toekijken hoe hij de openhaard aan deed. Met grote nieuwsgierige oogjes keek ze naar het knetterende vuur. Ze vondt het altijd interessant om die vonkjes zo te zien spelen. ’Ik ben Aylan Kurosaki, en jij bent?’ Neru likte kort haar pootje 'Neru! Neru Kasane' riep ze weer vrolijk, de miauw onderdrukkend. Kort rekte ze zich uit en zwiepte ze haar vleugels even zodat er wat water in het rond spatte. Rustig sprong ze van de zetel af en liep ze naar het knetterende vuur waar ze voor ging zitten. Haar blik staarde naar de vonkjes, waardoor ze onbewust steeds dichter met haar kopje naar de rode dansende gloed boog. Opeens voelde ze de hitte, en sprong ze met opgezette vacht achteruit waardoor ze op haar ruggetje belandde. Meteen sprong ze weer overeind en schudde haar vachtje even recht. Ze keek licht beschaamd naar de magiër en trippelde naar hem toe. Ze spinde lief en streek met haar kopje langs zijn been.
Terug naar boven Ga naar beneden
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Sneaking around || Aylan   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Sneaking around || Aylan
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Shanaris :: Waterfalls :: Waterfall Village-
Ga naar: