Dark Times

Kruip in de huid van 1 van de 6 wezens en ontdek een nieuwe wereld...
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Dont stop!

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Tris

avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 11-06-13

Character sheet
Naam: Tris Taxis
Wezen: Angel
Crush: Candy, Puppie's and Kittens

BerichtOnderwerp: Dont stop!   vr jul 12, 2013 5:27 am

werd los gelaten, waarna ze zag dat de vijf jongens tegen de vlakte gingen. 'Ik had jullie nog gewaarschuwt!' zei Aster en stapteHet was eens lekker rustig voor de verandering. Geen donkeredonkerwolken die aan de hemel hingen. De weinige mist die er hing bleef om het kasteel hangen zodat het, het kasteel aan het oog onttrok. Maar de dreigingen van de jongere demonen bleven haar bij. Goed ze mochten dan ervarener zijn of ouder dan Aster, maar ze besteden er geen aandacht aan. Natuurlijk kon ze voor zichzelf opkomen, maar Tiran beschermde haar graag... Nu lag Aster nog lekker in haar bed te slapen en Tiran wilde haar verrassen door te gaan jagen en een prooi voor Aster mee terug te nemen. Toen de jongere demonen dit opmerkte slopen ze naar Aster's vertrekken en opende haar deur zachtjes. Aster wist niet dat Tiran weg was en dat ze bezoek kreeg. In het kasteel sliep ze altijd in haar ware vorm zonder haar vleugels dus had ze schubben op haar intieme zones en was enkel de contoure van haar slanke lijfje te zien. Het was er warm genoeg dus Aster sliep op de dekens en niet eronder zoals anders. Twee demonen jongens trokken Aster uit bed en pakte haar in de houtgreep zodat ze nergens heen kon. Aster voelde dat ze haar betasten en ze opende haar ogen. Nog nooit zelfs niet toen ze enged een engel was! Aster gromde boos en probeerde los te komen. Maar Aster had hier helemaal geen zin in en probeerde zich vrij te wurmen, maar dat maakte ze enkel .aan het lachen. Toch gaf ze niet op en vervloekte hen en liet vonken over haar lichaan maar zond zd . De demonen waren niet onder de. indruk en bleven haar uitlachen. Ze was niet hulpeloos! Aster liet de stroom los en electrukeerde haar belafer. Ze over de jongens heen waarna ze zich aankleden. Het zou ze vast geen tweede keer gebeuren? Zonder ontbijt liep ze naar het raam opende die en vloog weg. Dit was de eerste keer dat ze zonder Tiran opstap ging. Ze zweefde tot aan het stenenveldje tot een plekje die erg eenzaam was. Niet dat Aster het leuk vind kon je nu kiezen. Aster verbog haar vleugels na de landing en zetten nog een paar stappen voor ze in het midden stond. Aster begon met haar krachten te trainen en nam elke keer meer en meer Risoco door zwaardere aanvallen te creeren. Een electrobol verbrijselde een stenen zuil, maar was te onstabiel waardoor de drukgolf ook haar kant opkwam en Aster weg blies. Ze schrok en landen hard met haar rug tegen een andere stenen zuil aan, maar ze raakte die zo hard dat Aster haar bewustzijn verloos. Ze zag niks meer en kon zich nauwelijk begeweg. Maar ze viel weg in de duisternis van haar zijn. Daarom kon Aster ook niet merken dat iemand er aan gelopen kwam...
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Dont stop!   za jul 13, 2013 3:06 pm

Na een bezoekje aan Raven's grondgebied, was deze aan de beurt. In twee jaar tijd dat hij in Shanaris gebieden woonde, was hij hier nog nooit geweest. En waarom niet? Omdat het hem niks kon schelen. Zolang zijn eigen stukje grond veilig was, en er genoeg te doen viel, had hij niet dat gevoel dat hij eens bij anderen op bezoek moest gaan. Nu was dat dus anders. Het werd tijd dat hij eens interesse ging tonen in z’n bondgenoten. Of in ieder geval meer van ze te weten kwam. Tenslotte had Rogue maar weinig zin aan de trainingen die gegeven werden. Hij wist hoe hij zijn krachten beheersen moest, hij wist wat discipline was. Enkel het samenwerken ging soms nog niet helemaal jut van het… Wellicht omdat hij gewend was met één persoon samen te werken. Die ene persoon die spoorloos verdwenen was. Het was de enigste persoon die Rogue vertrouwde, naast Frosch dan. Zijn blik gleed naar het schepsel dat schuin voor hem aan liep. Geen angst en geen aarzeling. Frosch was kwetsbaar. Zeker omdat die totaal geen krachten had en er simpelweg zwak uitzag. Maar toch liep hij voorop, niet nadenkend over de gevaren die hier misschien dreigden. Dankzij Fro z’n kinderachtige uiterlijk, ontschatten velen hem. De grond onder zijn voeten veranderde en er klonken… Geluiden. Geluiden van een kracht die gebruik werd. Het trok Rogue aan. Wie was daar bezig? Waarmee? ’Fro wil het zien!’ klonk de stem van zijn huisdier. Als antwoord gaf hij een knik en liep recht op de geluiden af. Brokstukken kwamen in hun gezichtsveld, waarna hij een jonge dame tegen een zuil aan zag liggen. Hmm.. Die zag er niet gezond uit. Er moest wat verkeerd gegaan zijn. Rogue stapte op haar af, zijn blik neutraal als altijd. Eenmaal bij de demon zakte hij neer. ’Hee..’ Zachtjes tikte hij op haar wang. Geen reactie. Ze was te ver weg. Hij duwde zijn bruine mantel aan de kant en gespte een kleine waterzak die aan zijn riem hing los. De kurk trok hij eruit waarna hij een arm onder de bovenlichaam van de demon schoof om haar te ondersteunen. ’Word wakker… Drink wat..’ Fro keek vanaf een afstandje toe, met grote ogen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Tris

avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 11-06-13

Character sheet
Naam: Tris Taxis
Wezen: Angel
Crush: Candy, Puppie's and Kittens

BerichtOnderwerp: Re: Dont stop!   za jul 13, 2013 5:38 pm

Het was donker, maar daar was Aster niet bang voor. Ze woonde in het donkerste gedeelte van het land dus waarom zou ze daar bang voor moeten zijn? Echter vroeg Aster zich af hoe lang ze zo lag... Een stem klonk van ver en traag door. Aster herkende de stem niet en hoopte dat het niet hun vijanden waren? Langzaam aan ontwaakte ze en de pijn van de klap die ze op gelopen had was erg geweest, waardoor ze flinke zeurende pijn had. Even kreunde Aster licht in een grimas bij het terug keren naar de realiteit. Haar groen/blauwe ogen keken naar een jonge man die ze niet kende en hoorde vaag wat hij zei over drinken... Haar blik verschoof toen ze merkte dat hij een fles vast hielt. Ze liet hem toe, maar had liever gehad dat hij haar gewoon had gewekt? Tiran was inmiddels opzoek naar Aster, maar vond haar nergens. Haar blik gleed over het gebied tot ze Aster in de armen van de jongen zag. Wie hij ook was en hoe het kwam dat Aster zo lag intereseerde haar niet. Ze dook steil naar beneden en greep de magier stevig vast. Aster was te laat met reageren, maar de draak trok hem bij haar vandaan en Aster kon zichzelf net optijd opvangen. Tiran liet los en landen vlak voor hem en brulde luid in zijn gezicht voor ze weg liep naar haar vrouwtje. Aster stond op en gaf Tiran een mep op haar snuit. 'Doe jij even rustig! Hij hielp me alleen, dat is nog geen reden om zo uit te vallen Tiran!' beet ze haar drask toe en ontvouwde haar vleugels die eerst nog in haar rug verscholen hadden gezeten. Tiran bromde wat en Aster richten zich tot de jonge magier. 'Sorry ze is nogal beschermend, maar bedankt voor je hulp van net.' verontschuldigte Aster zich voir de uitval van Tiran die het nu probeerde te lijmen met het gevangen konijn dat ze nog in haar rechter voorpoot had geklemt. Aster keek haar aan, maar schudden haar hoofd. Ze had geen trek ookal had ze niet ontbeten en het bijna tegen de middag liep. Ze wilde haar kracht eindelijk eens onder controlle krijgen en daarvoor liep ze soms of eigenlijk te veel maaltijden mis. Ze was niet voor niets zo dun. Gelukkig lieten haar schubben haar magereribben niet goed zien... Wat best te zien was, lag aan de licht val. Maar Aster wilde hem niet beledigen door stug doir te gaan terwijl hij misschien met haar wilde praten dat was honds onbeleefd!!!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gast
Gast



BerichtOnderwerp: Re: Dont stop!   di jul 16, 2013 8:33 pm

De demon leek wat bij te komen en direct leek Rogue spijt te hebben wat hij nu had gedaan. Het was totaal niet hem om iemand zomaar in zijn armen te nemen, tenzij dat dat een geliefde was. In zijn geval dus één persoon, en dat was Fro. Echter kon hij nu niet terug in zijn schild kruipen. Wat voor vreemde gedachtes zou ze dan wel niet krijgen. Of misschien had ze dan zijn ware aard door. Toch betwijfelde Rogue dat. Zijn masker was behoorlijk dik wat dat betreft en demonen stonden niet echt in zijn geheugen als de meest menskennende wezens. Net wou hij een beetje water in haar mond schenken, tot hij een gevoel kreeg dat er iets aan kwam. Iets snels, iets groots. Hij voelde de druk ervan, de energie. Ongetwijfeld een draak. Het riep herinneringen op en dat was misschien zijn grootste fout tot nu toe. De herinneringen leidde hem teveel af, waardoor hij te laat was met reageren toen het dier van achteren op hem af kwam vliegen. Hij voelde een stevige greep, was te weerloos op dit moment om zich daartegen te verzetten. De demon verdween uit zijn armen, en er werd een afstand tussen hen gecreëerd. Intussen kwamen zwarte dampen van Rogue af. Dit was niet de eerste draak die hij met eigen handen –zou kunnen- doden. Wanneer hij merkt dat hij losgelaten word, staat hij meteen recht op zijn benen. Zo gemakkelijk liet hij zich niet uit het veld slaan, al helemaal niet door een dier! In zijn ogen lag een glans, gevaarlijk, dreigend, maar het overwoekerde zijn neutrale blik niet. Het was één klein deel ervan. Rogue wist dat hij die draak niet doden kon, zeker niet toen hij zag hoe die naar de demon liep. Nog altijd kwamen de schaduwen van zijn lichaam af toen de demon opstond en begon te praten. 'Sorry ze is nogal beschermend, maar bedankt voor je hulp van net.' Fro keek met grote ogen toe, en was degene die als eerste sprak: ’Fro vind dat draak betere opvoeding nodig heeft..’ Weer geen schaamte. Rogue deed gauw zijn mond open om wat te zeggen: ’Het geeft niet, en negeer die opmerking maar…’ Kort knikte hij richting Fro. Hij relaxte een beetje, waardoor zijn oude houding terug kwam, zónder dampende schaduwen. ’Hoe kwam het dat je daar lag?’
Terug naar boven Ga naar beneden
Tris

avatar

Aantal berichten : 133
Registratiedatum : 11-06-13

Character sheet
Naam: Tris Taxis
Wezen: Angel
Crush: Candy, Puppie's and Kittens

BerichtOnderwerp: Re: Dont stop!   di jul 16, 2013 9:24 pm

Aster zag hoe de dampen van de jongen af waren gekomen tot hij wat rustiger werd. Kennelijk dacht hij dat Tiran hem had willen aanvallen, maar ze had hem enkel weg getrokken omdat ze bang was dat hij Aster mogelijk wat aan had gedaan. De opmerking van de kat die in een kikkerkostum bij de jongen kennelijk hoorde liet Aster grinnikten. 'Misschien heb je gelijk, maar normaal is ze altijd bij me. Vandaag was ze kennelijk gaan jagen toen ik sliep voor ik hier heen ging.' zei Aster en keek weer naar de jongen die zei dat het niks gaf. Nou in haar ogen was het wel wat anders had hij zich niet zo opgestelt gehad. Tiran ging liggen en legde het konijn neer voor haar poten. Ze begon met haar staartpunt te wiebbelen. Tiran hoopte dat ze snel weer ging trainen want haar kracht was nog niet onder controlle. Toen de jongen vroeg naar waarom ze daar gelegen had voelde ze een steek in haar binneste. Fijn moest ze dat nu echt gaan uitleggen? Tiran wilde dat kennelijk ook weten en gromde even naar Aster die probeerde eronderuit te komen door iets te verzinnen, maar ze kon niet liegen vroeger niet en nu ze een demon was nog steeds niet. 'Waarom wil je dat weten?' vroeg ze rustig, maar hoorde zelf al dat haar stem een andere toon had. Grrr wat haten ze het dat ze niet kon liegen! Tiran hoorde het ook en klapte even met haar kaken. 'Hou je erbuiten. Dat jij je kracht al onder je klauwen hebt wil nog niet zeggen dat een ander zo snel is!' beet ze Tiran toe. Fijn nu wist hij het nog!!!
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Dont stop!   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Dont stop!
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Dark Times :: Shanaris :: The Dark Mountains :: Volcano-
Ga naar: